เพื่อนเอย เราทุกคนไม่สามารถย้อนเวลาคืนกลับไปได้
แต่เราสามารถเลือกที่เดินในแนวทางที่ถูกต้องได้เสมอ
การเดินทางผิด ขืนเราเดินต่อไปมันก็ผิดอยู่ดี
ดังนั้นเมื่อเรารู้ว่าเราเดินทางผิด เราควรกลับมาแก้ไขใหม่
กลับมาเดินยังเส้นทางที่ถูกต้องใหม่ได้เสมอ
การเดินเส้นทางที่ถูกต้อง แม้บางครั้ง จะมองว่า เป็นการเสียเวลา
แต่เมื่อเราเทียบกับการเดินทางที่ผิด
แม้เราเดินไปถึงปลายทางแล้ว เราก็ไม่ได้อะไรเลย
นอกจากความว่างเปล่าเท่านั้น
สู้เรากลับมาเริ่มต้นเดินทางที่ถูกต้องดีกว่า
แม้ที่สุดแล้ว เราจะไปไม่ถึงปลายทาง
แต่มันก็คือการเริ่มต้นที่ถูกต้อง
อย่างน้อยเราก็สามารถบอกชาวโลกอย่างไม่อายปากว่า เรามาถูกทางแล้ว
อย่าให้อดีตที่ผิดพลาดมาคอยตามหลอกหลอนเราอยู่เลย
ชีวิตคนเรานั้น ยิ่งอายุมากขึ้น เส้นทางก็ยิ่งตีบตัน
สู้เราย้อนกลับมาแก้ไขสิ่งที่ผิด ให้ถูกต้อง
แล้วมุ่งหน้าไป อย่างน้อย เราก็ไม่ไปมือเปล่า
ตลอดเส้นทาง เราจะได้เพื่อน ได้คนรู้ใจ
ได้สร้างชีวิตใหม่ ทิ้งเอาไว้ให้โลกใบนี้ด้วย
ถึงเวลาที่เราต้องจากไป เราก็พูดได้ว่า ไม่เสียชาติที่เกิดมา
เกิดเป็นคน สิ่งสำคัญที่ต้องมีคือ หน้าที่ ความรับผิดชอบ
ถ้าเราขาดสิ่งนี้ เราก็ไร้ค่า
นับวันเราจะยิ่งอ่อนแอลงทุกวัน
นับวันเนื้อหนังเราก็ยิ่งหย่อนยาน
นับวันเส้นผมบนศรีษะเราก็จะยิ่งเปลี่ยนสีไป
เราเคยถามตัวเองไหมว่า เราเกิดมาทำไม
อยู่ไปวันๆ หายใจทิ้งไปวันๆรอเวลาตายเท่านั้นนะหรือ
เราทำได้มากไปกว่านั้นแน่นอน
สิ่งสำคัญในการมีชีวิตอยู่ มันไม่ใช่ อยู่อย่างไม่รับผิดชอบ
หรือต้อง หรูหรา มั่งคั่ง หากแต่เป็น อยู่แล้วภาคภูมิใจ
ภูมิใจที่ได้เกิดมา ภูมิใจที่ได้รับผิดชอบ
ภูมิใจที่ได้ให้ชีวิต ภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่
ภูมิใจที่ได้ครองคู่อยู่กับใครซักคนที่เรารัก และเขารักเรา
ในเส้นทางที่ ไม่สวยงาม แต่มีความสุข ถูกต้อง
ปราศจากสายตาที่ดูถูก เหยียดหยาม
เดินควงคู่ไปไหนต่อไหนได้โดยไม่อายสายตาใคร
และเสียงซุบซิบจากใครลับหลังเรา
อยู่ได้โดยไม่ต้องหลบซ่อน หวาดระแวง หวาดกลัว
นั่นต่างหากคือความภูมิใจ
สิ่งที่เราทำอยู่ในวันนี้ ในขณะนี้
พอผ่านชั่วโมงนี้ไป ผ่านวันนี้ไป มันก็กลายเป็นอดีต
อดีตที่จะตามมาหลอกหลอนเรา หรือจะให้เราภูมิใจเมื่อนึกถึงมัน
ทั้งหมดมันล้วนขึ้นอยู่กับเวลาที่เราทำอยู่ขณะนี้ทั้งนั้น
อย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่กับเงา ยามเฒ่าชรา
หาใครมาแม้ห่วงใยก็ไม่มี มันจะเป็นชีวิตที่บัดซบที่สุด
ที่เราได้ตัดสินใจผิดพลาด
อย่าคิดย้อนเวลาเพื่อปรับปรุงตัวเอง
แต่ให้ปรับปรุงตัวเองเพื่อตัวเองในเวลาที่เหลือให้ถูกต้องและดีที่สุดก็พอ
