ดับเสียเถิดเปลวไฟในใจเธอ
เหมือนจับปู ใส่กระด้ง ห่าลงตับ
เที่ยวไล่ตี ไล่จับ มันก็หนี
จับตัวโน้น วางตัวนั้น ชั่งยวนยี
มันก็หนี ก็ไต่ ไม่ยอมฟัง
นึกย้อนไป ให้สงสาร พ่อแม่เธอ
มีลูกเอ๋อ พูดไป เหมือนไม่สั่ง
คงแหกปาก ถึงหู ก็ไม่ฟัง
น้ำตาหลั่ง พอฉัน คิดขึ้นมา
ลูกอัปรีย์ เช่นนี้ มันสอนยาก
มันต้องมี วิบาก กรรมตามหา
จะหากิน ติดขัด เมื่อโตมา
จะบากหน้า เที่ยวเตร่ เร่ขายตัว
ใครได้ไป เป็นเมีย คงเสียใจ
พอผัวเผลอ ทีไร โดนสวมหัว
โดนสวมเขา เรื่อยไป เพราะเมียตัว
ไม่รักดี รักชั่ว เกลือกกลั๊วตม
สิ่งไหนดี เธอนั้น หันหลังจาก
สิ่งไหนยาก เธอบอก ไม่เหมาะสม
สิ่งใดต่ำ ดำชั่ว มั่วโคลนตม
เธอนิยม วิ่งหา ว่ามันดี
แสนสงสาร แม่พ่อ เธอเหลือเกิน
ต้องอายเขิน ลูกตัว ทำบัดสี
สร้างแต่เรื่อง งามหน้า อยู่ทั้งปี
ทั้งชีวี หาได้ ภาคภูมิใจ
อยู่ก็อาย ตายก็หลับ ตาไม่ลง
อานิสงส์ ถึงพ่อแม่ หามีไม่
อยู่ก็เจ็บ ตายก็ช้ำ ลูกจัญไร
เธอเป็นไฟ นรก ที่เกิดมา
เกิดมาล้าง มาผลาญ มาแผดเผา
ตัวของเจ้า มันชั่ง มีบาปหนา
เธอเผาไหม้ คนที่ เลี้ยงเธอมา
ชังน้ำหน้า คนที่ ไม่รักดี
มีคนดี ยื่นจิต มิตรสัมพันธ์
ตัวเธอนั้น เสือกไส ไล่เขาหนี
เหมือนกับผี เห็นพระ ผละทันที
เธอวิ่งหนี สิ่งดี คว้าสิ่งเลว
คงเหลวแหลก ต่อไป จนแตกดับ
คงย่อยยับ จมดิ่ง กลิ้งลงเหว
อย่าโทษใคร เลยเธอ แม่คนเลว
จงรับเปลว ไฟบาป ที่เธอทำ
เธอคงร้อน คงไหม้ ไฟสุมอก
มันเป็นไฟ นรก ขอบอกย้ำ
นั่งก็ร้อน นอนก็ทุกข์ สุดระกำ
มันคือไฟ แห่งกรรม เธอทำมา
จงสำนึก แล้วเธอ จะร่มเย็น
เมื่อเธอเห็น แสงธรรม อยู่ตรงหน้า
จงอย่าผละ อย่าหนี แม่สีกา
จงเข้าหา แล้วเธอ จะพบทาง
เห็นบัณฑิต คิดดี มีวิชา
มายื่นมือ ตรงหน้า อย่าเมินหมาง
อย่าขับไล่ เขาหนี ให้พ้นทาง
เพราะน้องนาง จะไม่พบ สิ่งที่ดี
เจอสิ่งดี ไล่หนี ขับไล่ส่ง
เจอทางลง กลับผลัก บันไดหนี
เจอคนที่ นำทาง ที่แสนดี
เธอว่าด่า ป่นปี้ ไม่ดีเลย
เจอโอกาส เธอปิด ประตูใส่
เขายื่นให้ เธอนั้น กลับนิ่งเฉย
เจอเพชรแท้ เธอกลับ ไม่ชมเชย
ไฉนเลย ชีวิต จะได้ดี
พอเจอขี้ รายทาง เธอนั่งทับ
เธอเอามือ ไปจับ ที่ก้อนขี้
เจอประตู คุกตาราง เธอยินดี
เธอรุกรี้ รุกรน จะเข้าไป
ประตูคุก เขาปิด อย่างแน่นหนา
เธอก็วิ่ง ก็หา ของมาไข
จะเข้าไป ให้ได้ คนอะไร
ที่ดีดี ไม่ไป ใจของเธอ
เป็นหญิงดี มีค่า ให้คนมอง
ให้ใครเห็น ใครยกย่อง ยื่นเสนอ
เธอกลับอ้อน อิดออด ไม่อยากเจอ
อยากเป็นนาง บำเรอ เซ่อจริงจริง
หรือว่าเธอ เสพสม เจ้าดีลโด้
จนสติ คนโก้ ไม่หยุดนิ่ง
เลยเป็นคน เสพติด กามจริงจริง
ถ้าหยุดนิ่ง อกมัน จะแตกตาย
หยุดเถิดน้อง พี่ก้อง เที่ยวร้องขอ
พูดแทนแม่ แทนพ่อ ที่เสียหาย
หยุดเถิดน้อง พี่ก้อง ยอมมอบกาย
ยอมมอบใจ พลีให้ ถ้าเธอคืน
ยังเฝ้ารัก เฝ้าห่วง เฝ้าอาวรณ์
แม้จะถอน หายใจ ด้วยแข็งขืน
เพราะเธอทำ เจ็บช้ำ ทนกล้ำกลืน
พี่ก็ฝืน ยอมได้ เพื่อดึงเธอ
กลับมาสู่ เส้นทาง ปกติ
กลับมาสิ พี่ยื่น ข้อเสนอ
มาเป็นคู่ เมียผัว กันเถิดเธอ
จะเสนอ ยื่นให้ ใจพี่ชาย
เธอจะชั่ว จะดี มีถี่ห่าง
พี่จะถาก จะถาง ล้างให้ได้
จะล้างคาว โลกีย์ ที่หัวใจ
จะประสาน รอยไหม้ ในใจเธอ
พี่ยังรัก ยังห่วง ทุกเวลา
เฝ้าพร่ำเพ้อ ห่วงหา อยู่เสมอ
คอยตักเตือน ชี้ทาง ให้กับเธอ
เที่ยวยื่นข้อ เสนอ มาหลายปี
จงรักพี่ ตอนที่ พี่ยังรัก
ถ้าถึงวัน พี่ก้อง หักใจหนี
จะใส่พาน มาให้ ไม่ใยดี
อย่าให้พี่ จากหนี เลยทรามวัย
มารักกัน สร้างสรรค์ เส้นทางรัก
มาสลัก คำรัก ที่ยิ่งใหญ่
มาก่อเกื้อ เสริมส่ง ตรงหัวใจ
มาสลัก รักไว้ กลางใจเรา
...........................................................................................................................
พี่ก้องยังรักเธออยู่เสมอไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม
แต่ใจพี่ก็แค่ก้อนเนื้อก้อนนึงมันคงทนได้ไม่นานนัก
เมื่อใดที่ใจพี่หมดรัก ก็ไม่มีเธอนั้นอีกต่อไป
อย่าเที่ยวทำตัวเป็นปีศาจร้ายยามค่ำคืนเที่ยวหากินของต่ำของสกปรก
อย่าเที่ยวเดินเข้าไปยังที่สุ่มเสี่ยงอันตราย
อย่าเที่ยวเดินแบกหน้าขอให้เป็นที่ละอาย
อย่าเที่ยวทำตัวทำใจต่ำยามค่ำคืนเป็นอีกาที่คอยรบกวนสร้างปัญหาให้สังคม
อย่าเที่ยวคิดหรือวาดวิมานจนลืมความจริง ว่าเราเป็นหญิงที่บอบบาง
อย่าเที่ยวเร่ขายเรือนร่าง ให้ชายมองเป็นของเล่นไม่เห็นค่ายามค่ำคืน
แต่ให้แคร์สายตาและความรู้สึกคนที่รักเธอ
จงวาดฝันสร้างรัก สร้างชีวิตใหม่กับคนที่รักเธออย่างแท้จริง
หยุดเถิดคนดี ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกิน
ก่อนที่คนที่รักเธอจะมองเห็นเธอเป็นแค่หยากไย่ของไม่มีค่าอีกคน
แล้ววันนั้นเธอจะไม่เหลือใครอยู่ข้างกายเธออีกเลย
ยื่นมือมารับรักรับไมตรีจากพี่คนนี้ คนที่จะพาเดินออกมาแล้วเริ่มต้นเดินในเส้นทางที่ถูกต้อง
กับพี่ก้องคนนี้ แม้มันจะไม่ดีที่สุด แต่พี่สัญญาว่า เธอจะยิ้มได้ ไม่อายคนว่าเธอ
ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว และเธอมีคนที่ยอมพร้อมใจ
จะจับมือเธอเดินไปทุกเส้นทาง ด้วยใจรักและภักดี
จงยื่นมือเธอส่งมาหาพี่ พี่ยื่นมือส่งให้เธอมานานแล้ว
อย่าให้พี่ ดึงมือกลับ พร้อมกับความว่างเปล่า
เพราะเมื่อเวลานั้นมาถึง
สองเราก็จะกลายเป็นเพียงแค่ สายลมที่พัดผ่านมาแล้วก็พัดผ่านไปจะไม่มีตัวตนและหัวใจ
ให้กันและกันเห็นอีกต่อไป
ออกมาแล้วเดินไปกับพี่
