ยินดีต้อนรับทุกท่านสำหรับคนใจช้ำที่ถูกย่ำยีมาไม่ว่าคุณจะเป็นใครเราคือเพื่อนกัน
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เพื่อเธอ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เพื่อเธอ แสดงบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2560

จบกันที่ตรงนี้


ชีวิตฉัน ไม่ได้ดีงาม หรือสูงส่งไปเสียทุกเรื่องหรอก

แต่ฉันมั่นใจว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันกล้าพูดว่า
ไม่มีผู้ชายคนใด ดีกับเธอเท่าฉัน 
ไม่มีผู้ชายคนใด ทำให้เธอได้มากเท่าฉันอีกแล้ว

ฉันก็แค่ผู้ชายธรรมดา  ที่มีใจรักเธอเท่านั้นเอง
แค่ฉันได้ทำในสิ่งที่คิดว่า คนที่รักกันน่าจะทำให้กันเท่านั้นพอ
อย่างอื่นฉันไม่สนใจ

แต่นับจากวันนั้น  ทุกอย่างสิ้นสุดแล้ว ฉันยืนยัน
เราสองคนได้ตายจากกันและกันแล้ว
เราจะไม่รู้จักกันอีกต่อไป
จะไม่มีคำถาม คำห่วงใยต่อกันอีก
ทุกอย่างจบสิ้นระหว่างเรา
ฉันจะถือว่า ฉันได้ชดใช้กรรมเก่าให้เธอแล้ว

เกิดชาติใดอย่าได้พบ เจอะเจอกันอีก
ขอให้เธอโชคดี ตามแรงบุญแรงบาปที่เธอสร้างเอาไว้
เธอสร้างสิ่งใดไว้ ขอให้เธอได้รับสิ่งนั้นตอบแทน
ให้เสมอกันตลอดไป



วันจันทร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2560

แค่คำขอโทษมันยังไม่พอ


เธอยังจำได้ไหม

ครั้งหนึ่งที่ตรงนี้ พี่ได้เขียนบทความแง่คิดงานศิลป์
 ปรัชญาชีวิตต่างๆลงในบล็อกนี้
แต่พี่ก็นำรูปเธอลงมาใส่ไว้ เป้าหมายก็เพื่อ 
อยากวางรูปของเธอเอาไว้ เก็บรูปเธอ
เอาไว้ที่ตรงนี้ ให้คงอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตตลอดไป จะได้ไม่สูญหาย
อยากดูเมื่อไหร่ก็คลิกเข้ามาดู

แต่พอเธอเห็น
เธอกลับเมล์ไปต่อว่าพี่ เขียนด่าเธอ และใช้คำพูดที่รุนแรงกับพี่
ทั้งที่พี่ได้พยายามอธิบายว่า จงอ่านแต่ข้อความ อย่าตีความใส่รูปที่นำมาประกอบ
เพราะข้อความมันเป็นกลางๆเป็นแนวทางเป็นข้อคิดสำหรับทุกคน
อาจจะตรงใครบ้าง ไม่ตรงใครบ้าง ก็เป็นไปได้
เธอก็ไม่เคยฟังเหตุผลพี่ ไม่เอา ไม่ฟัง ไม่ทำ ไม่คบหา ไม่คุย ตัดขาด
สารพัดที่เธอระดมใส่พี่

เมื่อเวลาหนึ่ง พี่ได้ลบรูปของเธอพวกนั้นออกไป
 แล้วนำรูปภาพใหม่มาวางไส่แทน
ส่วนข้อความเนื้อหา ล้วนเป็นของเดิมทุกตัวอักษร
แล้ววันนึงเธอกลับเข้ามาอ่านข้อความเดิม ทุกตัวอักษร เพียงแต่ไม่มีรูปเธอ

เธอรู้สึกไหมว่าเธอผิด
เธอรู้สึกไหมว่า ทำไมเธอไม่ฟังคำพี่บ้างแต่ตอนนั้น
พอไม่มีรูปเธอ มันก็ไม่ตีความ และที่เธอตีความ มันก็เพราะ
 ส่วนนึงมันตรงเธอ
พอถอดรูปเธอออก  ข้อความเดียวกันแท้ๆ แต่ทำไม เธอรู้สึกว่ามันเปลี่ยนไป
ทำไมรู้สึกว่า พี่ไม่ได้ด่าว่าเธอ หรือใครต่อใครเลย

แล้วคำขอโทษล่ะคนดี เธอเคยมีให้พี่บ้างไหม
กว่าเธอจะรู้อะไรต่อมิอะไร ว่าจริง ว่าเท็จ 
เธอรู้สึกตัวอีกทีเธอก็ใช้มีด ปักเข้าไปในอกคนที่รักเธอจนลมหายใจเขารวยรินแล้วทั้งสิ้น และมือของเธอยังกำด้ามมีดนั้นอยู่ ทั้งที่พี่พยายามพูดความจริงกับเธอ

เรื่องหมา  ที่เธอสร้างความเดือดร้อนชาวบ้านจนเขาทนไม่ไหว
เธอก็กลับหาว่าพี่นี่แหละเป็นตัวตั้งตัวตี
แล้วเป็นไงล่ะ เมื่อความจริงปรากฎ กลายเป็นว่า คนที่เธอคิดว่าไม่ทำ ไม่ใช่นั้นต่างหากที่ทำกับเธอ

เรื่องรถ แค่พี่ถามเธอด้วยหวังดีว่า ชนหรือไม่
ถ้าชนจะแก้ไขให้เพื่อช่วยเธอ
เธอกลับหลุดเป็นฟืนไฟใส่พี่ ทั้งที่พี่หวังดี

ทุกครั้งที่เธอทำอะไร มือกับใจเธอ 
มันแล่นเร็วกว่าสมองและจิตสำนึกเธอเสียอีก
กี่ครั้งแล้วคนดี  ที่เธอต้องสูญเสียเพื่อนที่ดี  สูญเสียญาติที่ดี ที่เคยมีบุญคุณต่อเรายามเราลำบาก สูญเสียคนที่รักเรา จริงใจกับเรา มาตลอด
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอฆ่าคนใกล้ตัวเธอเหล่านั้น
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอใช้ไฟอารมณ์เธอ เข่นฆ่าคนที่รักเธอ

ยามเธอลำบาก ยามเธอต้องการใครสักคน
เธอจำได้ไหม คนเหล่านั้นที่ยื่นมือช่วยเหลือเธอเป็นใคร
คิดดูให้ถ้วนถี่
ล้วนคือคนที่รักเธอทั้งสิ้น และเธอก็ฆ่าคนเหล่านั้นตายไปแล้วทั้งสิ้น
ด้วยมือเธอเอง

เธอลองมองสิ่งของใกล้ตัวเธอสิคนดี
ลองคิดช้าๆ ไล่ไปทีละชิ้น ว่าชิ้นนี้มาจากไหน ชิ้นนั้นใครให้เธอ
ชิ้นนั้นใครทำให้ พวกเขาให้เธอทำไม

เธอรู้ไหม เจ้าของสิ่งของเหล่านั้น
ก็คือคนที่เธอฆ่าตายด้วยมือเธอจนหมดแล้วเช่นกัน
หรือว่าเธอไม่เคยสำนึกเลยว่าตัวเองผิด
เธอไม๋เคยมีความรู้สึกนั้นในใจเธอเลย

เธอมีแต่ความหยิ่งผยอง จองหอง คิดว่าตัวเองเป็นเทพ เทวา
ที่คนอื่นต้องแสวงหามาให้ ทำให้ เสือกให้ เพราะเธอคิดว่า
คนอื่นเท่านั้นต้องให้เธอ ส่วนเธอไม่เคยต้องให้ใคร และไม่เคยออกปากขอใคร

เธอไม่รู้ว่ารักคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าจริงใจคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าคนปกติ เขาคิดอย่างไร
เธอไม่เคยรู้ว่า คนปกติเขาปฏิบัติต่อกันอย่างไร

เธอไม่เคยรู้ค่ามัน
เธอก็ไม่ควรได้มันไปเช่นกันในชีวิตนี้

ตลอดเวลาหลายปีพี่เฝ้าทนุถนอม
ดั่งแก้วตา ดวงใจ
ถูกด่าเสียเทเสีย ก็ยอมทนเพื่อเธอ

สุดท้ายเธอให้มีดปักอกพี่ ด้วยความเจ็บปวดที่สุด
ไม่มีทางลืมมันลงได้ในชาตินี้

เมื่อใดที่เธอมีจิตใจเป็นปกติ
เมื่อใดที่เธอสำนึกได้ว่าเธอผิด
เธอต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนที่พี่เคยทำให้เธอมาตลอด เช่นเดียวกัน
เพราะแค่คำขอโทษ มันคงไม่พอหรอกคนดี กับสิ่งที่เธอทำกับพี่

ถ้าวันนี้เธอยังจิตใจไม่ปกติ แล้วเธอมาอ่านบทความนี้
เธอก็จะไม่มีวันเข้าใจในสิ่งที่พี่พูดเช่นเคย

จนกว่าจิตใจเธอจะเป็นปกติ
รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน มาได้อย่างไร
ทำไมมาอยู่ตรงนี้  ต้องการอะไร จะไปทางไหน
ใครบ้างที่ออกแรงหนุนส่งเธอมา
ใครบ้างที่เกื้อกูลเธอมา
ใครบ้างที่คอยยื่นมือ ยื่นไมตรีให้เธอมา

เมื่อใดที่เธอรู้จักสิ่งเหล่านี้

แล้ววันนั้น
เธอจะอ่านบทความนี้ ของพี่ได้อย่างเข้าใจ
และจะมีน้ำตาไหลคลออาบสองแก้มเธอ
นั้นแสดงว่าเธอเข้าใจและสำนึกว่าที่ผ่านมา
 เธอทำอะไรพลาดไปบ้างในชีวิตนี้





วันจันทร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ชวนน้องมาไถนา



หรือนาน้อย  ของเธอ  มันแล้งน้ำ
ยามคืนค่ำ  จึงหา  น้ำมาใส่
แบกนาน้อย  เร่หา ชั่งน่าอาย
หาน้ำใส่  ผืนนา ที่แตกราน
นาของน้อง  มันคง  ไม่เหลือค่า
มันคงไร้  ราคา เพราะร้าวฉาน
ถูกเขาปล่อย  น้ำใส่  จนร้าวราน
เธอจึงคลาน  ไปหา น่าไม่อาย
มีคนรัก  คนชอบ  เธอตอบไม่
ไม่ใส่ใจ ไม่สน ไม่มองหมาย
แค่อยากลอง  น้ำกาม จากผู้ชาย
คงจะตาย  หากเธอ ไม่ได้กิน
พี่ก็มี จะให้ แม่โฉมศรี
และยินดี  พลีให้  แม่โฉมฉิน
พี่ก็พร้อม  ยอมให้  เธอดื่มกิน
เชิญยุพิน  เร่มา  หาพี่ชาย
ได้ทั้งน้ำ  ทั้งเนื้อ หัวใจรัก
ได้ลีลา  หน่วงหนัก ไม่ซื้อขาย
มอบให้น้อง เต็มรัก  สมศักดิ์ชาย
จะให้น้อง  สมหมาย  อารมณ์ปอง
มาเถิดน้อง  พี่ก้อง  ก็มีดี
เรื่องอย่างนี้  ตัวพี่  ไม่เป็นสอง
มันทั้งยาว  ทั้งใหญ่  พี่รับรอง
พี่จะจัด  ให้น้อง ร้องครวญคราง
น้องต้องการ สิ่งใด  มาหาพี่
อย่าเดินหนี  ทำตัว ให้เมินหมาง
ลองกับพี่  สักครั้ง เถิดน้องนาง
เธอจะคราง ร้องลั่น สั่นรัญจวน
รักก็ดี บี้ก็เก่ง มาเด้งใส่
เดี๋ยวพี่ก้อง  จัดให้  เธอโหยหวน
มิได้พูด  กวนใจ  ให้ยียวน
มาเถิดนวล มารัก  กับพี่ชาย
เธอจะรู้ ว่าเกิด  มาชาตินี้
ให้พี่ก้อง บดบี้ ไม่เสียหลาย
เธอจะพูด  ชาตินี้ ไม่เสียดาย
ได้พี่ก้อง  ขย่มให้ สมใจจริง
พี่ก็ชาย มาดแมน  แถมแฮนด์ซั่ม
มีร่างกาย  หล่อล่ำ กรำทุกสิ่ง
ทุกอณู ร่างกาย  ล้วนของจริง
เธออย่าวิ่ง  เร่หา ให้ได้อาย
อยากจะเห็น  อยากจะรู้ อยากจะลอง
ของพี่ก้อง  ว่ามัน ขนาดไหน
ว่ามันใหญ่ มันยาว  สาวติดใจ
ทดลองได้ ค่อยพูด  ว่ารักกัน
ไม่ติดใจ พี่นั้น  ไม่อุทธรณ์
มาลองก่อน รับรอง  ถึงสวรรค์
ถ้าเธอไม่ เสร็จกิจ  ค่อยว่ากัน
มานัดคืน นัดวัน  ดวลกันเลย
เธอจะรัก  พี่นี่ แต่คนเดียว
ไม่แลเหลียว ชายใด ก็เมินเฉย
แม้ดีลโด้  เทียบพี่  ไม่ได้เลย
โอ้น้องเอ๋ย  อยากให้  เธอจริงจริง
ลองมาลูบ  มาคลำ  มากำดู
จับมันกด  ใส่รู รู้ทุกสิ่ง
พี่เชี่ยวชาญ  ช่ำชอง ของจริงจริง
มีหลายหญิง  หลายนาง  ครางสมใจ
ทุกทุกนาง ครางมา  นับไม่ถ้วน
ต่างโหยหวน เพราะเธอ เสร็จสมหมาย
เรื่องปีนเขา   เล็กใหญ่ พี่สบาย
จับเต่าคว่ำ  เต่าหงาย ลวดลายดี
มาเถิดน้อง  ถ้านา  มันแล้งน้ำ
เธอจะชุ่ม จะฉ่ำ ไปทุกที
จะนาน้อย  นาใหญ่  พี่ยินดี
พี่จะบด  จะบี้ ไถนาเธอ
นาจะรก  จะร้าง  พี่ถางให้
จะแหวกว่าย สอดส่าย ไม่ให้เผลอ
ทุกซอกมุม  นาน้อย ของตัวเธอ
จะชุ่มฉ่ำ เสมอ ด้วยมือชาย
ถ้าติดใจ ตัวพี่ ยิ่งดีแท้
จะไถนา  ให้แม่ เช้ายันสาย
ก่อนอาหาร หลังอาหาร มิวางวาย
พี่จะถาก จะไถ ให้ทุกวัน
จะอุทิศ หัวใจ  ให้เพียงน้อง
ไม่ให้เธอ  หม่นหมอง ครองสวรรค์
จะรักเดียว ใจเดียว  ตราบนิรันดิร์
พาน้องเที่ยว สวรรค์ ทุกวันคืน

.......................................................................
พี่ก้องอยากให้น้อง มาลองรักกัน
ร้อยคำพูดก็ไม่สุ้มาลองทำนะจ้ะ














วันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

รักไม่มีวันวาย


รักไม่มีวันวาย

จะวันนี้  วันหน้า วันไหนไหน
สี่ห้องใจ ตัวพี่  ยังมีน้อง
ยังปักหลัก  เฝ้ารัก  เฝ้าประคอง
ยังรักน้อง เต็มสี่ ห้องหัวใจ
จากอาทิตย์  ถึงจันทร์ มิเคยว่าง
ยังรักนาง  ไม่ว่า  จะวันไหน
รักพี่ก้อง ให้น้อง  มิมีวาย
ตราบฟ้าดิน  สลาย  ยังรักเธอ


























วันพุธที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2559

สวัสดีใหม่2560



สวัสดีที่รัก

ขออวยชัย  ให้เธอ มีความสุข
อันความทุกข์  อย่ามา กล้ำกลายได้
แม้เดินทาง ไปใกล้ หรือมาไกล
ให้ปลอดภัย ทุกเมื่อ ทุกเชื่อวัน
ให้คนดี มีสุข ทั้งกายใจ
แม้คิดการ สิ่งใด ได้ตามนั้น
แม้อยากได้ พี่ก้อง  ครองซักวัน
ขอให้ได้ ตามนั้น ทุกวันไป
ใจพี่ก้อง ให้น้อง ไปนานแล้ว
โอ้ดวงแก้ว คนดี เชื่อพี่ไหม
พี่รักจริง หวังแต่ง ใช่แสร้งไป
พี่รักเธอ หมดใจ มาตั้งนาน
ปีใหม่นี้ พี่ขอ อวยพรให้
ยอดดวงใจ มีสุข สนุกสนาน
ให้มีแฟน มีชื่อ สระอาน
พี่ก็อาน น้องก็อาน นั้นแหละดี
พร้อมเมื่อใด พาใจ เธอกลับมา
พี่เปิดแขน รอท่า แม่โฉมศรี
รักกันแล้ว รักเลย นะคนดี
พี่ไม่มี ลวงหลอก ชอกช้ำใจ
ใจของพี่ ก็อยู่  ที่ใจน้อง
ใจพี่ก้อง อยู่กับน้อง มาแต่ไหน
ทุกทุกครา ที่น้อง ลาจากไป
พี่แสนเจ็บ ปวดใจ ไร้เรี่ยวแรง
จะตกแต่ง ตัวเธอ มาเคียงข้าง
โอ้น้องนาง อย่าได้  คิดหน่ายแหนง
พี่รักเธอ เธอก็รู้ แม่แก้มแดง
เธออย่าแกล้ง ใจพี่ ให้หมองตรม
แม้ไม่สวย ไม่งาม ก็ตามเถิด
รักมันเกิด  จากใจ ใช่เหมาะสม
ใจว่าใช่ มันก็ใช่ แม่ตาคม
อยากดอมดม สองแก้ม ในเร็ววัน
กลับมาเถิด คนดี พี่ขอร้อง
พี่รักน้อง น้องรักพี่ คงสุขสันต์
จะร่วมทุกข์ ร่วมสุข ทุกคืนวัน
มาร่วมฝัน ร่วมสร้าง ทางรักเรา













น่ารักจริงๆที่รักฉันมองมุมไหนก็น่ารัก
นี่แหละคนรักกันเขาว่ามองยังไงก็สวย


รักนะจ้ะคนดี


แค่เห็นเธอมีรอยยิ้มเปื้อนดวงหน้า
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร
ขอให้เธอมีความสุข พี่ก็ดีใจแล้ว


ขอลูกเราสองคนจ้ะพี่ก้อง

































วันอังคารที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ที่ภูเก็ตเธอเสร็จใครฉันไม่สน



พี่ไม่เคยสนใจว่าเธอเคยพลาดพลั้งอะไรมา

เธอไปทำ  อะไร  ที่ภูเก็ต
เธอคงเสร็จ  ผู้ชาย  จนหงายหลัง
ด้วยอารมณ์ วัยรุ่น  เธอกระมัง
เธอจึงได้ สังคัง  เกาะกินใจ
เธอจึงเกลียด  ผู้ชาย  ไปทั้งโลก
เธอจึงสับ  จึงโขลก กระโชกใส่
เธอจึงวิ่ง  หาทอม  มาปลอบใจ
เธอจึงได้ หนี้สิน พร้อมกับทอม
เธอจึงเป็น  เมียทอม โดยน้อมใจ
เธอจึงพลี กายให้ ไม่ถนอม
เธอจึงติด เหล้ายา เพราะอีทอม
เธอจึงยอม  เอาตัว เข้ากรงใจ
ที่ภูเก็ต  คงเป็น ถิ่นสวรรค์
เธอคงคิด  เช่นนั้น  จริงใช่ไหม
เธอคิดว่า  ผู้คน  ศิวิไลซ์
เธอจึงยอม  มอบใจ  ให้กับมัน
ทุกถิ่นที่  ล้วนมี  คนดีชั่ว
จะหาลูก หัวผัว  ดูให้มั่น
ใช่เห็นเป็น  ผู้ชาย  ยอมให้มัน
คิดว่ามัน  จะรัก  บูชาเรา
มันได้ง่าย  ก็ทิ้งง่าย  จำไว้เถิด
อย่าไปเปิด สองขา  อ้าให้เขา
ถ้าอ้าเร็ว  จะหุบเร็ว ตอนมันเอา
มันจะปวด  รวดร้าว คาวโลกีย์
อยากสมาน  รอยแผล  ที่ในใจ
เจ็บแค่ไหน ขวัญใจ มาหาพี่
พี่ยังรัก  ยังห่วง  ทุกนาที
จากวันนั้น  ถึงวันนี้  ยังมีเธอ
พี่ยินยอม  แต่งเธอ  มาเคียงข้าง
พี่ยินดี  ร่วมสร้าง ขอเสนอ
ขอให้เธอ สนองตอบ มอบใจเธอ
มารักพี่  เถิดเธอ  ไม่ช้ำใจ
จะบรรจง รอยจูบ ลบรอยช้ำ
จะลูบคลำ รอยแผล  ใจให้หาย
จะชดใช้ การกระทำ  ของผู้ชาย
ที่ทำเธอ  ร้องไห้  ที่ผ่านมา
จะขอซับ  น้ำตา สองพวงแก้ม
อยากให้มี  รอยแย้ม  ที่ดวงหน้า
จะให้เกียรติ ให้รัก  และบูชา
จะยกเธอ เสมอหน้า ไม่อายใคร
จะเดินควง  ไปมา  ให้ใครเห็น
จะบอกรัก  เนื้อเย็น แม้ไปไหน
จะหอมแก้ม  ซ้ายขวา ต่อหน้าใคร
ให้ใครใคร  เห็นว่า  พี่รักนาง
จะมีลูก กับน้อง ทั้งหญิงชาย
จะให้เธอ  ยิ้มได้ ไร้คนถาง
รักพี่ก้อง  เถิดน้อง ไม่จืดจาง
จะรักนาง ตราบสิ้น ลมหายใจ
ลืมมันเสีย  เหตุการณ์  ที่ภูเก็ต
เธอจะเสร็จ ให้ใคร ไม่เสียหลาย
ตัวพี่ก้อง  คนนี้ จะทุ่มใจ
ต่อนี้ไป  ไม่มี คราบน้ำตา
ถ้าตัวน้อง อยากได้  ชายคนรัก
จงเปิดใจ  ตั้งหลัก มองดูว่า
มีผู้ชาย  คนหนึ่ง ซึ้งอุรา
บอกรักเธอ  เสมอมา  ไม่เสื่อมคลาย
ทั้งความนอก  ความใน  จากใจพี่
เธอก็รู้  คนดี พี่บอกไว้
พี่เจ็บมา  กี่ครั้ง  ด้วยเหตุใด
พี่ก็บอก  เธอไป ทุกเหตุการณ์
เธอไม่คิด  หรือว่า  เส้นทางรัก
เขาสลัก  ให้ใจ  เราสมาน
เขาทิ้งเธอ เพราะเขา แค่คนพาล
ที่มันผ่าน  แวะมา หาที่ไป
มาวันนี้ ตัวจริง  ก็คือ พี่
อยู่กับเธอ  ตรงนี้  อย่าผลักไส
พี่รักเธอ มากล้น  สุดหัวใจ
อยากจะได้ เธอเป็น ภรรยา
เมื่อเส้นทาง  รักเรา  เป็นอย่างนี้
เธออย่าหลบ  อย่าลี้  อย่าหนีหน้า
จำได้ไหม  คำทำนาย  พี่ส่งมา
กลับไปอ่าน  สิว่า  เขียนอย่างไร
พี่ส่งให้  ในเมล์  แต่ครานั้น
หัวใจพี่  นั้นยัง  คงจำได้
พี่ไม่เคย  ปลิ้นปลอก  หลอกย่ำใจ
พี่รักเธอ  ด้วยใจ  ที่ใสงาม
ทิ้งกับทอม  พร้อมใจ  มารักพี่
ใจพี่ก้อง  ดวงนี้  ไม่มีหนาม
มีรอยแผล  มาบ้าง  แต่งดงาม
อยากจะถาม  หัวใจ  ของคนดี
พร้อมหรือยัง  เปิดใจ  หันมามอง
หันมารัก  พี่ก้อง  อย่าหลบลี้
อันข้าวของ  เงินทอง  ของที่มี
ทิ้งมันไป ตัวพี่  ไม่ต้องการ
พี่ต้องการ  แค่ตัว  และหัวใจ
ของทุกอย่าง  พี่หาได้  ไม่ล้างผลาญ
รู้จักเก็บ  รู้จักหา  มาช้านาน
ขอนงคราญ  อุ๊เอย  จงเชื่อใจ


.........อย่ารอนานนะจ๊ะ เดี๋ยวจะแก่มีลูกไม่ทันใช้กัน.........
อย่ากลัวสิ่งใด ถ้าใจจะรัก พี่เองยังไม่กลัวสิ่งใดขอให้เธอมีใจ
อะไรจะเกิดพี่ไม่เคยกลัวเลย
มาทำให้มันเป็น มาทำให้มันเดินไป
มาทำให้มันไปถึงจุดนั้น
พี่คนเดียว ไปตรงนั้นไม่ได้ ถ้าเธอไม่ร่วมมือ
แค่เธอพาตัวพาใจกลับมา
สองแขนพี่เปิดอ้ารอเธอเสมอ ทุกวันทุกเวลา ดัวยสัจจริง ฟ้าดินเป็นพยาน

..............................................................................................................