ยินดีต้อนรับทุกท่านสำหรับคนใจช้ำที่ถูกย่ำยีมาไม่ว่าคุณจะเป็นใครเราคือเพื่อนกัน

วันเสาร์ที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2560

ทั้งรักทั้งเกลียด



ฉันเกลียดเธอ

เกลียดเธอ  จนเข้าไส้
แต่หัวใจ  กลับห่วงหา
เจ็บใจ  จนด้านชา
แต่โหยหา และอาวรณ์
ปวดร้าว  ในดวงจิต
รอยอดีต คอยหลอกหลอน
ยากนัก  ข่มตานอน
ถ้าไม่เห็น  เธอกลับมา
อีกใจ  ก็ชิงชัง
แต่อีกใจ  ยังห่วงหา
เกลียดเธอ  ทุกเวลา
แต่ห่วงหา ทุกวันคืน
คนที่  ฉันชังหน้า
ก็คือเธอ  แม่ขวัญยืน
คนที่  ฉันสุดฝืน
ก็ขวัญยืน  อีกเช่นกัน
ทั้งรัก  ทั้งแสนเกลียด
เป็นเสนียด มาแรมวัน
คือเธอ  แม่จอมขวัญ
ใจของฉัน  ทรมาน
รักมาก  ก็เจ็บมาก
แสนลำบาก ทรวงร้าวราน
เกลียดเธอ  แม่ดวงมาลย์
แต่ก็รัก  เธอเช่นเดิม
คงไร้  หนทางแก้
หากไร้ใจ  มาส่งเสริม
อยากให้  เป็นเหมือนเดิม
ครั้งที่เรา  รักกันดี




















วันอังคารที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

เส้นทางแห่งกรรม

เส้นทางกรรม

คนเราตราบใดที่ยังประพฤติตัวอย่างเดิม
มีความคิด ทัศนคติเดิมๆ
มีรสนิยมเหมือนเดิม
มีมุมมองทางสังคมแบบเดิม

ไม่ว่าจะอยู่อีกกี่ปี กี่ชาติ
หรือทำอะไร กี่ร้อยกี่พันครั้ง
ผลลัพธ์ มันก็จะยังออกมาเหมือนเดิม

มันจึงขึ้นอยู่กับว่า ฐานเดิมที่เราเหยียบยืนอยู่เวลานี้คืออะไร
ถ้ามันคือ แง่ลบ ติดลบทุกทาง แน่นอน ผลลัพธ์ มันก็ล้มเหลวอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ทุกอย่างบวก
ผลลัพธ์มันก็บวก

สันดานคนเปลี่ยนแปลงไม่ได้
แม้จะพยายามเสแสร้งแกล้งทำ
แต่สุดท้ายก็กลับมาที่เดิมอยู่ดี

ถ้าหมามันเคยกินขี้ กินของต่ำ
ก็ไม่มีอะไรที่มันจะกินไม่ได้อีก

แม้เรานำมาเลี้ยงใส่กรงทอง
ให้อาหารราคาแพงอย่างดี
พอมันหลุดมาเจอขี้ เจอของต่ำ มันก็กินอย่างเคย

เพราะสันดานมันเคยเสียแล้ว
หรือเรียกได้ว่าติดอยู่ในสัญชาตญาณมันโดยกำเนิด

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงสันดานคน
เพราะนั่นคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
อะไรก็แล้วแต่ ที่มันได้หยั่งรากลึกถึงขั้นเข้าสันดานแล้ว เราเปลี่ยนมันไม่ได้

เมื่อเราทำดีแล้ว ได้พยายามแล้ว

ที่เหลือก็ให้เป็นบุญกรรมของเขาเอง

กรรม 
หรือกฎแห่งการกระทำ เป็นจริงที่สุด
ฆ่าชีวิตเขามา เจ้าชีวิตที่ถูกฆ่าเขาก็อาฆาต เอาคืน 
สร้างตราบาปกับใครมาวันนึงเขาก็เอาคืน

ชี้หนี้ด่าใคร เขาก็ชี้หน้าด่าตอบกลับ
ยกตีนใส่ใคร เขาก็ยกตีนกลับ
ยิ้มให้ใครเขาก็ยิ้มกลับ
ยกปืนใส่หน้าใคร เขาก็ยกปืนใส่หน้ากลับ
ยกมือไหว้ใคร เขาก็ยกมือไหว้กลับ

นี่เป็นกฎแห่งการกระทำ หรือ กรรม
 กรรมคือคำกลางๆ คือ การกระทำ
ทำดีเรียกกรรมดี
ทำชั่วเรียกกรรมชั่ว

คนเราโกหกคนอื่นได้ทั้งโลก
แต่มันไม่มีทางโกหกตัวเองได้เลย
ทำอะไรไว้ รู้อยู่แก่ใจ

วันนึงเขาก็เอาคืน
ช้าเร็วเท่านั้นเอง
สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม
สัตว์โลกมีกรรมเป็นของตัวเอง
มีอดีตเป็นของตัวเอง
มีเจ้ากรรมนายเวรเป็นของตนเอง
ทั้งชาตินี้ และชาติที่ผ่านมา

จงรอรับผลของมันแต่โดยดี










วันพุธที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

ถามใจเธอดูว่าต้องการสิ่งใด




ตราบมีลมหายใจฉันต้องเดินไปข้างหน้า

ชีวิตฉัน ก็ใช่ว่าเกิดมา จากครอบครัวชนชั้นสูง
ฉันเกิดมาจากครอบครัวชาวนายากจนครอบครัวหนึ่งในสังคมไทย

แต่นั่นหาใช่สิ่งที่จะบั่นทอนกำลังใจฉันเลย
ฉันกลับภาคภูมิใจ ที่ได้เกิดเป็นลูกชาวนา
มันทำให้ฉันเข้มแข็ง แข็งแกร่ง
เข้าใจชีวิต เข้าใจความยากลำบากของเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ตลอดชีวิตฉันมุ่งมั่น ฝ่าฟัน จากศูนย์
จากคนไม่มีเลเวลทางสังคม
ในที่สุดฉันก็ขยับตนเองขึ้นมายืนได้อย่างภาคภูมิ
และตราบใดที่ยังมีลมหายใจ ฉันจะไม่หยุดเดินเพียงเท่านี้
ฉันจะก้าวเดินต่อไป ต่อๆไปไม่มีที่สิ้นสุด จนกว่าฉันจะสิ้นลมหายใจ

ฉันมั่นใจว่า ตลอดเส้นทางชีวิต
ฉันเดินในกรอบ ทำนองคลองธรรม ถูกต้องมาตลอด
เงยหน้ามองใครต่อใครได้ ไม่อายฟ้าอายดิน
ไม่เคยทอดทิ้งใคร  ไม่เคยทำให้ใครเสียใจ ไว้เบื้องหลัง
ไม่เคยเหยียบหัวใจใคร ให้ไร้ค่า หรือถุยถ่มใส่ ให้จมดิน
มีแต่ความจริงใจ อุทิศตนเสมอมา
ฉันมั่นใจว่า ฉันมีค่าพอ ที่สังคมนี้ต้องการ

แต่เธอล่ะที่รัก
เธอเคยทำอะไรเพื่อใครบ้างหรือไม่นอกจากตัวเธอเอง
เธอเคยเห็นค่าของใจใครสักคนหรือไม่
เธอเคยเข้าใจคำว่ารัก จากปากจากใจ ของคนที่เคยบอกรักเธอหรือไม่

มีสักครั้งนึงไหม ที่เธอเคยรู้สึกรักคนอื่นบ้าง
มีสักครั้งไหมที่เธอเคยห่วงหาอาวรณ์ใครสักคน
มีสักครั้งไหมที่เธอเคยคิด มองคน  อย่างปราศจากอคติ
มีสักครั้งนึงไหม ที่หัวใจเธอเคยรู้สึกผิด ร้องไห้ ต่อสิ่งที่ผิดนั้น

เธอต้องการอะไรในชีวิตนี้ที่รัก
เงิน  เงิน เงิน

เงินใช่ไหมคือคำตอบชีวิตสำหรับเธอ
เธอทำทุกอย่างได้เพื่อเงิน ใช่หรือไม่
เธออยู่กับใครก็ได้ เพื่อเงินใช่หรือไม่
เพื่อเงินแล้ว เธอยอมแลกศักดิ์ศรีของสตรีใช่หรือไม่
เพื่อเงินแล้ว เธอตัดสินใจ ชี้หน้าคนที่รักเธอ 
ห่วงใยเธอ จริงใจต่อเธอ ใช่หรือไม่

เพื่อเงินแล้ว เธอพร้อมจะฆ่าทุกคนที่รักเธอใช่หรือไม่
เพื่อเงินแล้วเธอพร้อมจะเป็นศัตรูกับใครก็ได้ในโลกนี้
ที่ขัดขวางเส้นทางเธอใช่หรือไม่

ฉันเจ็บจังที่รัก
แต่ใจฉันมันก็ยังรักเธอ 
นี่แหละคือปัญหาของฉัน

ถ้าทุกคำถาม เดินไปหาคำตอบเดียว คือ เงิน

วันนี้ฉันพร้อม ฉันมีเงิน 
แม้มันจะไม่มากมาย
แต่ฉันมั่นใจว่าให้เธอได้

เธอไม่ต้องการความรัก ความผูกพัน ความห่วงใย
เธอไม่ต้องการพันธะใดๆ ในชีวิตเธอ บนโลกใบนี้ ใช่หรือไม่

มาเหอะ ฉันมีเงินแล้ว
 เธอจะไม่ได้ความรัก ไม่ได้ความห่วงใย
ไม่มีพันธะ ทางใจใดๆตามที่เธอต้องการ

เธอจะได้เพียงเงิน

เธอลองมานั่งลง
มาเจรจาการค้ากับฉันดู
ว่าสินค้าของเธอ ที่แม่ให้มา
เธอจะตีราคา สักเท่าไหร่
กี่ร้อย กี่พัน หรือกี่หมื่นดีที่รัก

เมื่อมันเป็นการค้า
เธอก็ต้องยอมรับด้วยนะว่า
ทุกการเจรจาจากฉัน มันเป็นคำพูดของพ่อค้าเหมือนกัน
ฉันต้องตรวจสอบดูว่า 
สินค้าเธอ มีตำหนิหรือไม่
เป็นสินค้าเก่าหรือใหม่
เป็นของมีคุณภาพ หรือเหลือเดนใครมา

เพราะทุกเม็ดเงินที่พ่อค้าอย่างฉันจะต้องเสียไป
ฉันต้องมั่นใจว่า มันต้องเหมาะสมกับคุณภาพสินค้าที่เธอมี

เรามาค้าขายเลยที่รัก
เธอก็รู้ว่าจะ ซื้อขายกับฉันได้ช่องทางไหน
ทุกประตูที่ฉันมี

เธอนั้นเคยใช้มันเดินผ่านไปมา
ทุกประตุที่ฉันมี มันมีร่องรอย
และกลิ่นของเธออยู่
เธอรู้ดี ว่าช่องทางไหน ที่เราจะเจรจาขายสินค้าและส่งมอบของให้กัน

ฉันจะถือเงินรอเธอ ตามจำนวนที่เธอต้องการและฉันยอมรับได้
ตกลงหรือไม่ที่รัก


วันอังคารที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2560

เกิดมาทำไม


เกิดมาทำไม (วะอีเสิก )

เธอคือความ  ผิดพลาด  ของพระเจ้า
มันว่างเปล่า เหมือนของ  ไม่มีค่า
มีชีวิต  แต่ไร้ จิตวิญญา
อยากถามว่า เกิดมา  ทำไมกัน
เธอไม่อาย  หมูหมา หรือกาไก่
อยู่ทำไม รีบตาย เถิดจอมขวัญ
เธอแค่หาย  ใจทิ้ง  ไปวันวัน
ไม่มีความ  ผูกพัน  กับสิ่งใด
แค่หากิน  ใส่ไส้ มันไร้ค่า
ไร้ราคา ไร้คน  เคียงชิดใกล้
ไร้ภาระ  ไร้หน้าที่ ชั่งน่าอาย
เกลียดผู้ชาย  ชอบไม้  ป่าเดียวกัน
เธอเกิดมา  ทำไม  ถามใจดู
น่าอดสู เกินหา  คำมาสรรค์
เธอคือข้อ  ผิดพลาด ขั้นอนันต์
ที่พระเจ้า  รังสรรค์  เธอขึ้นมา
จงรีบตาย  ไปเสีย  เถิดที่รัก
อยู่ก็หนัก  แผ่นดิน  เหมือนดั่งว่า
เป็นอาเพศ กาลี ต่อพารา
รีบตายโหง  ตายห่า  ไปเถิดเธอ
อยู่ต่อไป รังแต่ คนชังหน้า
เป็นผีห่า ไล่ล่า  คราพลั้งเผลอ
ยามคืนค่ำ  ดื่มด่ำ ของปรนเปรอ
ตายเถิดเธอ อยู่ไป  มันไม่ดี
ไปเกิดใหม่  กับเขา  อีกสักเที่ยว
เผื่อมีคน  แลเหลียว  ดีกว่านี้
เผื่อมีใจ  ปกติ เป็นคนดี
อยู่เหมือนผี  อยู่ไป  ให้อายคน
ตายเถิดน้อง พี่ก้อง เรียกร้องขอ
ตายเถิดหนอ  จะได้ ไม่สับสน
ตายแล้วมา เกิดใหม่ ให้เป็นคน
อยากให้เธอ หลุดพ้น จงรีบตาย

วันศุกร์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

ขอบคุณที่เธอผลักฉันออกมาจากหัวใจ


นับจากวันที่เธอผลักไสฉันออกไปจากหัวใจเธอ
และให้อีทอมกระดอ ยาง ดีลโด้ไข่สั่นมาระรานฉัน

ฉันก็เกลียดเธอเข้ากระดูกดำตั้งแต่วันนั้น
ทุกค่ำคืน ทุกเวลา จากที่ฉันคอยเฝ้ารอเธอ
ทุกสิ้นเดือน ถึงต้นเดือน ที่เคยข้องใจว่าเธอ หอบหิ้ว
เอาร่างกายของเธอไปไหน ไปส่งให้ใครตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา
 ด้วยความข้องใจและห่วงใย

เวลาเธอกลับบ้านดึกกลัวเธอจะไม่มีที่จอดรถ ก็คอยห่วงใยเธอเสมอมา

จากวันนั้นที่เธอทำให้ฉันรู้ว่า  ฉันหรือเธอกันแน่ ที่ไม่มีค่า ไม่มีราคา
ฉันมั่นใจว่าฉันมีความรู้ มีคุณค่า ไปต่อได้

จะมานั่งอาลัยอาวรณ์อะไรกับผู้หญิงที่ถูกผัวทิ้งมาก่อน
และผู้ชายคนนั้นก็คงมีเหตุผลที่ทิ้งเธอไปเช่นกัน

ทำให้ฉันได้สติว่า  นี่เรากำลังจะเก็บของที่เขาคายทิ้งมากินต่ออย่างนั้นหรือ
เราอยากกินขี้ปากและกากเดนผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นหรือ

ถ้าเธอมีดี ถ้าเธอพลาดเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะวัย
ฉันยอมรับ และอภัยให้เธอได้  และยินดีรับเดนคนอื่นด้วยใจ

แต่คำถามคือ

เธอพลาด หรือ ที่แท้ เป็นสันดานเธอเอง
มันทำให้ฉันได้คิด จากพฤติกรรมของเธอที่ฉันเห็น
ที่ผู้หญิงๆดีๆเขาไม่ทำกัน

เธอมีคุณค่าอะไรหรือ  นิสัยดีมากหรือ รูปร่างหน้าตาดีมากหรือ
พฤติกรรมน่ายกย่องหรือไร

เมื่อฉันมองภาพรวมแล้ว
คำตอบที่ฉันได้รับให้ตัวเองคือ เธอไม่มีอะไรทางดีเลย
เธอเป็นแค่ก้าง แค่กากที่เขาไม่ต้องการ คายทิ้ง
 เธอไม่พยายามที่จะทำให้ตนเองมีคุณค่าเลย

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันหยิบยื่นสิ่งดีทุกอย่างให้เธอแล้ว
แต่เธอถุยถ่มใส่ฉันตลอดมา

วันนี้ ฉันหมดแล้วสายสัมพันธ์
เธอไม่มีค่าใดๆในใจฉันอีกแล้ว เธอเหลือแค่ก้างแค่กาก 
ที่ไม่มีคุณค่าและราคาอีกแล้ว สำหรับใจฉัน

เธอตายสนิทแล้วจากใจฉัน
ขอบคุณที่เธอผลักฉันออกมา
มันทำให้ฉันได้รู้ว่า เธอไม่ควรมายืนอยู่ในใจฉันมาแต่แรกแล้ว
เพราะนิสัยเราก็เป็นตรงกันข้ามทุกอย่าง

วันที่ใจฉันไม่มีเธอ
ชีวิตฉันรุ่งโรจน์ ดีวันดีคืนจากวิถีชีวิตและอาชีพใหม่ของฉัน
ฉันไม่มีวันจะกลับไปตรงนั้นอีกแล้ว

นี่คือช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน และโปร่ง โล่งที่สุดของฉัน
ฉันหาเงินได้วันละนับหมื่นนับพันอย่างง่ายดายในแต่ละวัน
และถึงแสนในบางวัน

นี่คือวิถึชีวิตใหม่ของฉันที่เธอเคยถุยถ่มใส่

ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้ใจฉันชิงชังเธอได้
ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้ฉันปิดหู ปิดตา ปิดปาก ปิดทุกช่องทางสัมผัส
ที่มีต่อเธอลงได้

ฉันชั่งมีความสุขนัก

เย็นมานั่งดูข่าวหุ้น
กลางคืนดูหนัง ฟังเพลงด้วยความสุข
วันจันทร์ ถึงศุกร์ ก็นั่งปั้นเงินในตลาดหุ้น
ชีวิตไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อนเลย

ขอบคุณจริงๆ อีกครั้งที่ โยนฉันออกมาจากใจเธอ
เพราะมันทำให้ฉันตัดสินใจได้ กลับมาเป็นฉันคนเดิม
วันที่ไม่ต้องมาสนใจว่าเธอจะเป็นหรือตาย ไปไหนมาไหน

เพราะจะวันนี้ วันหน้า หรือวันไหนๆ
เธอก็คงทำตัวแบบเดิม เหมือนเธอเคยทำมา

ผลักไสคนดี ฆ่าคนที่รักเธอ จอมปลอมไม่จริงใจกับใคร
หลอกลวงตัวเอง เห็นผิดเป็นชอบ ใครรักกูฆ่า

ใครตอแหลกูชอบ

ขออำนวยพรให้เธอเป็นไปตามนั้น ตามที่ใจเธอปรารถนา
ขอให้เธอได้รับกรรมทุกการกระทำที่เธอเคยสร้างเคยทำไว้
ไม่ว่ากรรมดี กรรมชั่ว  เธอทำไว้อย่างไร ให้เป็นไปตามกรรมนั้นทุกประการ

ขอบคุณอีกครั้งที่ให้ฉันตาสว่าง
ขอบคุณจริงๆ



วันจันทร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2560

แค่คำขอโทษมันยังไม่พอ


เธอยังจำได้ไหม

ครั้งหนึ่งที่ตรงนี้ พี่ได้เขียนบทความแง่คิดงานศิลป์
 ปรัชญาชีวิตต่างๆลงในบล็อกนี้
แต่พี่ก็นำรูปเธอลงมาใส่ไว้ เป้าหมายก็เพื่อ 
อยากวางรูปของเธอเอาไว้ เก็บรูปเธอ
เอาไว้ที่ตรงนี้ ให้คงอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตตลอดไป จะได้ไม่สูญหาย
อยากดูเมื่อไหร่ก็คลิกเข้ามาดู

แต่พอเธอเห็น
เธอกลับเมล์ไปต่อว่าพี่ เขียนด่าเธอ และใช้คำพูดที่รุนแรงกับพี่
ทั้งที่พี่ได้พยายามอธิบายว่า จงอ่านแต่ข้อความ อย่าตีความใส่รูปที่นำมาประกอบ
เพราะข้อความมันเป็นกลางๆเป็นแนวทางเป็นข้อคิดสำหรับทุกคน
อาจจะตรงใครบ้าง ไม่ตรงใครบ้าง ก็เป็นไปได้
เธอก็ไม่เคยฟังเหตุผลพี่ ไม่เอา ไม่ฟัง ไม่ทำ ไม่คบหา ไม่คุย ตัดขาด
สารพัดที่เธอระดมใส่พี่

เมื่อเวลาหนึ่ง พี่ได้ลบรูปของเธอพวกนั้นออกไป
 แล้วนำรูปภาพใหม่มาวางไส่แทน
ส่วนข้อความเนื้อหา ล้วนเป็นของเดิมทุกตัวอักษร
แล้ววันนึงเธอกลับเข้ามาอ่านข้อความเดิม ทุกตัวอักษร เพียงแต่ไม่มีรูปเธอ

เธอรู้สึกไหมว่าเธอผิด
เธอรู้สึกไหมว่า ทำไมเธอไม่ฟังคำพี่บ้างแต่ตอนนั้น
พอไม่มีรูปเธอ มันก็ไม่ตีความ และที่เธอตีความ มันก็เพราะ
 ส่วนนึงมันตรงเธอ
พอถอดรูปเธอออก  ข้อความเดียวกันแท้ๆ แต่ทำไม เธอรู้สึกว่ามันเปลี่ยนไป
ทำไมรู้สึกว่า พี่ไม่ได้ด่าว่าเธอ หรือใครต่อใครเลย

แล้วคำขอโทษล่ะคนดี เธอเคยมีให้พี่บ้างไหม
กว่าเธอจะรู้อะไรต่อมิอะไร ว่าจริง ว่าเท็จ 
เธอรู้สึกตัวอีกทีเธอก็ใช้มีด ปักเข้าไปในอกคนที่รักเธอจนลมหายใจเขารวยรินแล้วทั้งสิ้น และมือของเธอยังกำด้ามมีดนั้นอยู่ ทั้งที่พี่พยายามพูดความจริงกับเธอ

เรื่องหมา  ที่เธอสร้างความเดือดร้อนชาวบ้านจนเขาทนไม่ไหว
เธอก็กลับหาว่าพี่นี่แหละเป็นตัวตั้งตัวตี
แล้วเป็นไงล่ะ เมื่อความจริงปรากฎ กลายเป็นว่า คนที่เธอคิดว่าไม่ทำ ไม่ใช่นั้นต่างหากที่ทำกับเธอ

เรื่องรถ แค่พี่ถามเธอด้วยหวังดีว่า ชนหรือไม่
ถ้าชนจะแก้ไขให้เพื่อช่วยเธอ
เธอกลับหลุดเป็นฟืนไฟใส่พี่ ทั้งที่พี่หวังดี

ทุกครั้งที่เธอทำอะไร มือกับใจเธอ 
มันแล่นเร็วกว่าสมองและจิตสำนึกเธอเสียอีก
กี่ครั้งแล้วคนดี  ที่เธอต้องสูญเสียเพื่อนที่ดี  สูญเสียญาติที่ดี ที่เคยมีบุญคุณต่อเรายามเราลำบาก สูญเสียคนที่รักเรา จริงใจกับเรา มาตลอด
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอฆ่าคนใกล้ตัวเธอเหล่านั้น
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอใช้ไฟอารมณ์เธอ เข่นฆ่าคนที่รักเธอ

ยามเธอลำบาก ยามเธอต้องการใครสักคน
เธอจำได้ไหม คนเหล่านั้นที่ยื่นมือช่วยเหลือเธอเป็นใคร
คิดดูให้ถ้วนถี่
ล้วนคือคนที่รักเธอทั้งสิ้น และเธอก็ฆ่าคนเหล่านั้นตายไปแล้วทั้งสิ้น
ด้วยมือเธอเอง

เธอลองมองสิ่งของใกล้ตัวเธอสิคนดี
ลองคิดช้าๆ ไล่ไปทีละชิ้น ว่าชิ้นนี้มาจากไหน ชิ้นนั้นใครให้เธอ
ชิ้นนั้นใครทำให้ พวกเขาให้เธอทำไม

เธอรู้ไหม เจ้าของสิ่งของเหล่านั้น
ก็คือคนที่เธอฆ่าตายด้วยมือเธอจนหมดแล้วเช่นกัน
หรือว่าเธอไม่เคยสำนึกเลยว่าตัวเองผิด
เธอไม๋เคยมีความรู้สึกนั้นในใจเธอเลย

เธอมีแต่ความหยิ่งผยอง จองหอง คิดว่าตัวเองเป็นเทพ เทวา
ที่คนอื่นต้องแสวงหามาให้ ทำให้ เสือกให้ เพราะเธอคิดว่า
คนอื่นเท่านั้นต้องให้เธอ ส่วนเธอไม่เคยต้องให้ใคร และไม่เคยออกปากขอใคร

เธอไม่รู้ว่ารักคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าจริงใจคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าคนปกติ เขาคิดอย่างไร
เธอไม่เคยรู้ว่า คนปกติเขาปฏิบัติต่อกันอย่างไร

เธอไม่เคยรู้ค่ามัน
เธอก็ไม่ควรได้มันไปเช่นกันในชีวิตนี้

ตลอดเวลาหลายปีพี่เฝ้าทนุถนอม
ดั่งแก้วตา ดวงใจ
ถูกด่าเสียเทเสีย ก็ยอมทนเพื่อเธอ

สุดท้ายเธอให้มีดปักอกพี่ ด้วยความเจ็บปวดที่สุด
ไม่มีทางลืมมันลงได้ในชาตินี้

เมื่อใดที่เธอมีจิตใจเป็นปกติ
เมื่อใดที่เธอสำนึกได้ว่าเธอผิด
เธอต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนที่พี่เคยทำให้เธอมาตลอด เช่นเดียวกัน
เพราะแค่คำขอโทษ มันคงไม่พอหรอกคนดี กับสิ่งที่เธอทำกับพี่

ถ้าวันนี้เธอยังจิตใจไม่ปกติ แล้วเธอมาอ่านบทความนี้
เธอก็จะไม่มีวันเข้าใจในสิ่งที่พี่พูดเช่นเคย

จนกว่าจิตใจเธอจะเป็นปกติ
รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน มาได้อย่างไร
ทำไมมาอยู่ตรงนี้  ต้องการอะไร จะไปทางไหน
ใครบ้างที่ออกแรงหนุนส่งเธอมา
ใครบ้างที่เกื้อกูลเธอมา
ใครบ้างที่คอยยื่นมือ ยื่นไมตรีให้เธอมา

เมื่อใดที่เธอรู้จักสิ่งเหล่านี้

แล้ววันนั้น
เธอจะอ่านบทความนี้ ของพี่ได้อย่างเข้าใจ
และจะมีน้ำตาไหลคลออาบสองแก้มเธอ
นั้นแสดงว่าเธอเข้าใจและสำนึกว่าที่ผ่านมา
 เธอทำอะไรพลาดไปบ้างในชีวิตนี้





วันอังคารที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2560

เธอฆ่าทุกคนที่รักเธอ



เพื่อนทั้งหลาย
คมมีดคมดาบ ที่ฟาดฟันแล้ว สร้างความเจ็บปวดมากที่สุดคือ
คมมีดคมดาบ ที่ฟาดฟันมาจากมือของคนที่เรารัก เราเชื่อใจ

มันเจ็บ มันจุก จนเราพูดไม่ออก
เมื่อเรามองเห็นว่า คนที่กำลังถือดาบฟันเรา คือคนที่เรา รักสุดหัวใจ
 และทุ่มเททั้งใจ

แม้เราจะเจ็บ แต่เราก็มิอาจต่อสู้หรือวิ่งหนีได้
มันกลับมีแต่ความหดหู่ใจ สลดใจ  และหัวใจมันแหลกสลายทันที
ที่รู้ว่าเป็นคนที่เราเฝ้ารักภักดี จริงใจ มาตลอดเวลา 
เป็นคนลงมือฆ่าเราด้วยตัวเธอเอง
มีอะไรไหม ที่เจ็บปวดไปกว่านี้

คนที่ฉันรักที่สุดในเวลาที่ผ่านมาก็คือเธอ
คนที่ฉันทุ่มเทหัวใจให้ทั้งหมดก็คือเธอ
คนที่ฉันฝากความหวังไว้ที่สุดก็คือเธอ
คนที่ฉันไว้ใจมากที่สุดก็คือเธอ

แต่คนที่กล้าที่จะเหนี่ยวไกยิงฉันเป็นคนแรก
มันกลับเป็นเธอเช่นกัน
คนที่ใช้มีดแทงข้างหลังฉัน
พอฉันหันหน้าไปดู ก็เป็นเธอ เช่นกัน

นี่จึงเป็น การต่อสู้ที่ฉัน มิอาจที่จะคิดสู้ได้เลย
เพราะทันทีที่เห็นหน้า เรี่ยวแรงแขนขาฉัน ก็หมดลงเสียแล้ว

เธอได้ฆ่าฉัน ตายไปแล้ว ด้วยมือของตัวเธอเอง

ตลอดเวลา

ทุกครั้งที่มีโอกาสดีๆ
คนแรกที่ฉันคิดถึง ก็คือเธอ
ทุกครั้งที่ฉันได้สิ่งใดมา
คนแรกที่ฉันคิดถึงก็คือเธอ

ป้ายรถหน้าบ้านเธอ เป็นป้ายที่ฉันจอดแช่นานที่สุด
แทบจะถอดล้อรถนั้นออกเพื่อมิให้มันวิ่งไปป้ายต่อไปได้

มาวันนี้ รถเก่า รถโทรม พร้อมคนขับที่หัวใจโทรมๆ
ที่ถูกเธอเสียบแทงด้วยคมมีดแห่งทิฐิในใจเธอ

ได้พยายาม รวบรวมกำลังกาย กำลังใจ
เพื่อจะยืนหยัด ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
เพื่อ ขับรถคันโทรม กับหัวใจที่ถูกเหยียบถูกฆ่า
พยายามที่จะพาสิ่งเหล่านั้นออกไปจากป้ายรถที่บ้านเธอให้ได้

ฉันจะไม่ยอมตายที่หน้าบ้านเธอ ให้เธอได้หัวเราะเยาะ เย้ยหยัน ถากถาง
มีแรงแค่ไหน ฉันก็จะกระเสือกกระสน ออกไป เพื่อให้หลุดพ้นจากป้ายหน้าบ้านเธอ
ให้จงได้ เพื่อรักษาไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย ที่เธอพยายามเหยียบย่ำมาตลอดเวลา

ความเจ็บปวดที่ฉันได้รับ ในวันนี้
ซักวัน มันจะย้อนกลับไปหาเธอ
ในวันที่เธอไม่มีใครอยู่ข้างกายแล้ว

เพราะเธอเที่ยวผลักไส ไล่ฆ่า คนที่รู้จัก 
และรักเธอทุกคนออกไปจากชีวิตจนหมดสิ้น

ขอให้เธอได้รับกรรมนี้ในไม่ช้า
และเมื่อเวลานั้นมาถึง
ขอให้เธอได้นั่งคิด และสำนึกรู้ในความเจ็บปวดที่เธอได้รับนั้นแต่โดยดี
ว่าสิ่งที่เธอได้รับนั้น  มันคือสิ่งที่คนรักเธอทุกคนได้รับมาก่อนทั้งสิ้น
จากการกระทำด้วยน้ำมือของเธอเอง

เธอได้ฆ่าคนทุกคน ที่รู้จักเธอ ที่รักเธอ จนหมดสิ้นแล้วคนดี
หนทางต่อไปของเธอ คงตีบตันแล้ว เธอได้ปิดเส้นทางเดินของเธอเองแล้วทั้งหมด
จงรอรับผลกรรมจากการกระทำนั้นของเธอเถิดคนดี

วันที่เธอกินน้ำตา แล้วเธอจะรู้ว่า พี่เจ็บปวดอย่างไรในวันนั้น




ฉันเจ็บครั้งนี้มากมายนัก
มันจะถูกจดจำไว้ในความทรงจำของฉันตลอดไป