คนเราทุกคนเกิดมา
ไม่มีหรอกดีที่สุด และเลวที่สุด
ทุกคนมีดีมีเลวอยู่ในตัวเองทั้งสิ้น
ขึ้นอยู่กับว่า ดีมากหรือดีน้อย ดีมากก็คือเลวน้อยหน่อย
แต่ถ้าดีน้อยก็เลวมาก เท่านั้นเอง
ทุกคนเกิดมาล้วนมีมุมมืด มุมสว่างในตัวเองทั้งนั้น
อยู่ที่ใครสามารถรับความจริงนี่ได้หรือไม่เท่านั้นเอง
ถึงเราจะรับมันไม่ได้ มันก็คือความจริงที่เคยเกิดขึ้นกับเรา
ถ้าใครรับได้ ก็จะโชคดีหน่อยตรงที่ยอมรับมันได้ และใช้ประโยชน์จากมัน
ใช้มันเป็นบทเรียน เพื่อดำเนินชีวิตในช่วงที่เหลือให้ดีที่สุด
บางคน
รักที่จะกล่าวถึงแต่มุมสว่างของตนเอง
และมองข้ามหรือละเลยที่จะพูดถึงมุมมืด
ซึ่งมันทำให้ประวัติชีวิตเราไม่สมบูรณ์
ลองตรองดู
ถ้า
ใครซักคนเริ่มต้นเขียนประวัติตนเองด้วยความโก้เก๋ หรูหรา
ชีวิตไม่เคยพบปัญหา ไม่เคยแก้ปัญหา ชีวิตถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบตลอดเส้นทาง
ถ้าอย่างนี้มันบอกอะไรเรา
มันมองได้ว่า ถ้าเป็นจริงตามนั้น ก็คือคนคนนั้นยังไม่สมบูรณ์
เพราะยังไม่เคยผ่านด่านทดลอง ไม่เคยผ่านด่านปัญหา
เป็นแค่พวกคุณหนู ที่ลืมตาขึ้นมาก็มีคนยกอาหารมาเสิร์ฟถึงเตียงนอน
กินมีคนป้อน นอนมีคนพัด จะขี้ จะยัด ก็มีคนจัดหามาให้
ชีวิตอย่างนี้ แม้เป็นจริง ก็ไม่ถือว่าเป็นชีวิตที่สมบูรณ์
หรืออีกทางนึงก็คือ คนคนนั้นโกหก โกหกเพื่อปกปิด ซ่อนเร้น
รอยดำ รอยด่างในหัวใจของตนเองเอาไว้ ไม่อยากให้คนอื่นเห็นหรือรับรู้
คนจำพวกนี้ก็จะอยู่โดยไม่มีความสุขเช่นกัน เพราะอยู่ด้วยการหลอกตัวเองว่าดีแล้ว งามแล้ว
เหมาะสมแล้ว ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ทั้งที่ในส่วนลึกของหัวใจ
เต็มไปด้วยความผิดหวัง ว้าเหว่เอกา เดียวดาย อ้างว้าง
อยากมีใครซักคนมาลบรอยรอยแผล มากลบมุมมืดของชีวิตนั้นออกไปจากใจตนเองเสียที
ปัญหา ก็คือแบบทดสอบ
เราต้องเจอปัญหา และผ่านปัญหาไปให้ได้ ้ราจึงจะสามารถเลื่อนลำดับชั้นทางสังคมขึ้นมาได้
แม้รอยดำ หรือปมในใจ เรายังผ่านมันไปไม่ได้ ก็อย่าคาดหวังว่า ชีวิตนี้จะพบกับความสำเร็จและความสุขที่แท้จริง เพราะเรายังก้มหน้า ทนทุกข์อยู่กับเงามืดที่อยู่ในใจเรานั้นอยู่เสมอมา
เราไม่เคยที่จะนำตัวเองออกมาสู่แสงสว่างที่แท้จริงได้
เรากลัวทุกครั้งที่มีแสงสว่าง เพราะเรากลัวว่า
แสงสว่างจะทำให้คนอื่นเห็นร่องรอยที่ด่างดำของตัวเรา
..หรือบางครั้งเรากลัวทุกครั้งที่โลกกลับเข้าสู่ความมืด
เรากลัว กลัวภาพอัน โหดร้าย กลัวภาพที่เลวร้าย
ที่เคยเกิดขึ้นกับเรา จะกลับมาหลอกหลอนเราอีกในเงามืดนั้น
บางครั้งเราไม่กล้าแม้จะปิดไฟนอน เพราะเรากลัวภาพในเงามืดนั้น
เราจึงเลือกที่จะมีชีวิตอยู่แต่ในความสว่าง
เพื่อนเอย จะมืด หรือสว่าง ก็อยู่ที่เรา
ถ้าเรากลัวมันเราก็จะผ่านมันไปไม่ได้
โลกนี้ ก็เป็นเช่นนี้ มีมึดก็มีสว่างควบคู่กันไป
ขอให้เรารู้แจ้งเสมอว่า นี่คือความจริงของโลก
คิดอะไรมากมายพรุ่งนี้ก็สว่างแล้ว
