ยินดีต้อนรับทุกท่านสำหรับคนใจช้ำที่ถูกย่ำยีมาไม่ว่าคุณจะเป็นใครเราคือเพื่อนกัน

วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ทำได้เท่านี้จริงๆ

บางที

บางทีความจริงใจมันก็ไร้ค่า
บางทีรักแท้มันก็ไม่มีความหมาย
บางครั้งความห่วงใยก็ทำให้เราเดียวดาย

คำตอบสุดท้ายของคน  มักจะเป็นเงิน

บางครั้งถ้าเราทำตัว ซอมซ่อ
ทำตัวยากจน  คนก็มักจะมองข้ามหัวเราอยู่เสมอ

แต่การที่เราทำตัวอย่างนั้น ก็เพื่อบอกว่า
ตัวของเรา รู้คุณค่าของเงิน 
ตัวของเราต้องการคนที่จริงใจ
ต้องการ รจนา ที่มองเห็นรูปทองในร่างเจ้าเงาะ
ต้องการคัดคนจริงใจ
ที่เขารักเราด้วยใจ

เราไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าเรามีอะไรไม่มีอะไร
เพื่อแลกกับการที่ให้ใครสักคนมารักเรา
เพราะถ้ามีคนมารักเราลักษณะนั้นก็รับรองได้เลยว่า
เธอรักเงิน รักความสบาย

เมื่อใดที่เรามีเงินให้เธอล้างผลาญ
เธอก็จะรักเรา

แต่เมื่อใดเราหมดเงิน เธอก็จะจากเราไป

เราต้องการคนที่จริงใจ รักเราในความเป็นตัวเรา มิใช่ทรัพย์ภายนอก
มองเห็นว่า เราเป็นคนดี  คนขยัน มีความรับผิดชอบ มีความมุ่งมั่น
มีความมั่นคงในชีวิต

ลูกผู้ชายคนนึงที่ผ่านชีวิตมาอย่างโชกโชนอย่างเรา คงไม่กล้าบอกว่ารักใคร
หรือพร้อมจะดูแลใคร ถ้าเราไม่มั่นใจในหลัก ในฐานของเราว่ามั่นคงดีแล้ว

การจะวางเงินล่อ
การจะดาวน์รถให้ แล้วทิ้งหนี้ไว้ให้ ใครก็ทำได้

ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นกับใคร
แต่ทันทีที่ฉันเห็นว่า เธอรักฉันด้วยใจ พร้อมจะร่วมทุกเส้นทางกับฉัน
พร้อมที่จะอยู่กับฉันทั้งสุข ทั้งทุกข์

ฉันก็จะทำให้เธอเห็นว่า เธอคิดไม่ผิดที่เลือกฉันเป็นคู่ชีวิต

ฉันไม่กล้าพูดหรอกว่าตัวเองดีเลิศ

แต่เธอจะไม่มีวันเหม็นเหล้า เหม็นควันบุหรี่
หรือเห็นผีการพนันมานอนร่วมเรียงเคียงข้างเธอตลอดชีวิต
ฉันจะทำให้เธอเห็นว่าผุ้ชายคนนี้จะไม่มีวันทุบตี ทำร้ายร่างกายใคร ตลอดอายุขัย
ผู้ชายคนนี้ แม้จะดูมีระเบียบกฎเกณฑ์อยู่บ้าง

แต่ไม่ใช่คนเผด็จการ ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลเอาแต่ใจ หรือโมโหร้ายอย่างแน่นอน

ไม่กล้าพูดหรอกว่า อยู่กับฉันแล้ว จะไม่มีวันทะเลาะกัน ขัดใจกัน
เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่คนสองคนมาอยุ่ด้วยกันจะเห็นด้วยกันทุกเรื่อง
แต่ฉันสัญญาว่า ทุกครั้งที่ทะเลาะกันจะไม่มีการดุด่าด้วยคำหยาบคายไร้เหตุผล
จะไม่มีตบตีทำลายข้าวของ
จะไม่มีการพูดว่าเราเลิกกัน

เราจะคุยกันเหมือนปัญญาชนคนมีการศึกษา
เราทะเลาะกันเพื่อหาข้อยุติหาทางออกไม่ใช่เพื่อเลิกกัน

เพราะเรารักกัน จะทะเลาะกันกี่หมื่นกี่แสนครั้ง คำว่าตบตีดุด่า เลิกลา 
มันจึงจะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน


ฉันไม่กล้าพูดหรอกว่ารักกับฉันแล้วเธอจะได้อะไร

แต่ฉันกล้าพูดว่าอะไรที่ฉันมี อะไรที่ฉันสามารถหามาได้ โดยทางสุจริต
ทุกอย่างมันจะเป็นของเธอ รวมทั้ง หัวใจรักจากฉัน ตลอดลมหายใจ

นี่เป็นคำมั่นจากฉัน
พอไหมที่เธอจะพิจารณา เดินร่วมทางไปกับผู้ชายคนนี้

ถ้าสิ่งที่ฉันมีเธอไม่พอใจ
พี่ก็คงพูดได้เพียงว่า
ชีวิตนี้ ฉันทำได้เพียงเท่านี้
มอบสิ่งที่ดี มอบรัก มอบชีวิต มอบเกียรติ มอบศักดิ์ศรีให้
ถ้าเธอไม่พอใจ รับไม่ได้

พี่ก็จนปัญญา ที่จะเปลี่ยนตัวเองให้ไปทางอื่นได้ นอกจาก บอกเธอว่า
พี่ทำได้เท่านี้จริงๆ


วันพฤหัสบดีที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

คงสักวัน


คงสักวัน

อันตัวเรา อ่อนด้อย เส้นทางรัก
มันอกหัก  ชินชา  น่าเบื่อหน่าย
แต่เรื่องเรียน  เรื่องงาน ฉันสบาย
ใครอยากเป็น คุณนาย  เดินเข้ามา
ฉันจะมุ่ง  เส้นทาง  ที่ถนัด
ไม่ต้องฝึก ไม่ต้องหัด ไม่ต้องหา
ฉันเชี่ยวชาญ เส้นทางนี้  ทุกเวลา
เดินเข้าหา  ไปได้  ไม่หวั่นกลัว
แต่เรื่องรัก  อกหัก  จนซ้ำซาก
พูดลำบาก  คิดไป  ให้ปวดหัว
ชักเริ่มเบื่อ ไม่อยาก  ไปพันพัว
มันน่ากลัว ไว้ใจ ไม่ได้เลย
รักคนสวย ตัวฉัน  ก็อกหัก
คนหน้ายักษ์ ยังมา  หักอกเฉย
หน้าเหมือนเป็ด  ยังหยิ่ง แม่ทรามเชย
โอ้รักเอ๋ย  ตัวข้า  เบื่อเสียจริง
จะสร้างหลัก  ปักฐาน ให้แน่นหนา
รอเวลา  ขวัญตา  มาสุงสิง
ถึงเวลา  จะเล่นตัว พูดจริงจริง
ให้แม่หญิง  ร้องไห้ เหมือนเราเป็น
ยามพี่รัก  พี่รอ พี่ง้อหา
แม่ขวัญตา ทำท่า เหมือนเน่าเหม็น
สักวันหนึ่ง  หรอกหนา  แม่เนื้อเย็น
เธอจะเป็น  เหมือนพี่  ที่ร้าวราน




วันจันทร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

รักไม่มีวันวาย


รักไม่มีวันวาย

จะวันนี้  วันหน้า วันไหนไหน
สี่ห้องใจ ตัวพี่  ยังมีน้อง
ยังปักหลัก  เฝ้ารัก  เฝ้าประคอง
ยังรักน้อง เต็มสี่ ห้องหัวใจ
จากอาทิตย์  ถึงจันทร์ มิเคยว่าง
ยังรักนาง  ไม่ว่า  จะวันไหน
รักพี่ก้อง ให้น้อง  มิมีวาย
ตราบฟ้าดิน  สลาย  ยังรักเธอ


























วันเสาร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

จงดับไฟในใจเธอ



ดับเสียเถิดเปลวไฟในใจเธอ

เหมือนจับปู  ใส่กระด้ง  ห่าลงตับ
เที่ยวไล่ตี ไล่จับ  มันก็หนี
จับตัวโน้น  วางตัวนั้น ชั่งยวนยี
มันก็หนี  ก็ไต่ ไม่ยอมฟัง
นึกย้อนไป  ให้สงสาร พ่อแม่เธอ
มีลูกเอ๋อ พูดไป เหมือนไม่สั่ง
คงแหกปาก  ถึงหู  ก็ไม่ฟัง
น้ำตาหลั่ง  พอฉัน คิดขึ้นมา
ลูกอัปรีย์ เช่นนี้ มันสอนยาก
มันต้องมี วิบาก กรรมตามหา
จะหากิน ติดขัด เมื่อโตมา
จะบากหน้า เที่ยวเตร่ เร่ขายตัว
ใครได้ไป เป็นเมีย คงเสียใจ
พอผัวเผลอ ทีไร โดนสวมหัว
โดนสวมเขา เรื่อยไป เพราะเมียตัว
ไม่รักดี รักชั่ว เกลือกกลั๊วตม
สิ่งไหนดี เธอนั้น หันหลังจาก
สิ่งไหนยาก เธอบอก ไม่เหมาะสม
สิ่งใดต่ำ ดำชั่ว มั่วโคลนตม
เธอนิยม วิ่งหา ว่ามันดี
แสนสงสาร แม่พ่อ เธอเหลือเกิน
ต้องอายเขิน ลูกตัว ทำบัดสี
สร้างแต่เรื่อง งามหน้า อยู่ทั้งปี
ทั้งชีวี หาได้ ภาคภูมิใจ
อยู่ก็อาย ตายก็หลับ ตาไม่ลง
อานิสงส์ ถึงพ่อแม่ หามีไม่
อยู่ก็เจ็บ ตายก็ช้ำ ลูกจัญไร
เธอเป็นไฟ นรก ที่เกิดมา
เกิดมาล้าง มาผลาญ มาแผดเผา
ตัวของเจ้า มันชั่ง มีบาปหนา
เธอเผาไหม้ คนที่ เลี้ยงเธอมา
ชังน้ำหน้า คนที่ ไม่รักดี
มีคนดี ยื่นจิต มิตรสัมพันธ์
ตัวเธอนั้น เสือกไส ไล่เขาหนี
เหมือนกับผี เห็นพระ ผละทันที
เธอวิ่งหนี สิ่งดี คว้าสิ่งเลว
คงเหลวแหลก ต่อไป จนแตกดับ
คงย่อยยับ จมดิ่ง กลิ้งลงเหว
อย่าโทษใคร เลยเธอ แม่คนเลว
จงรับเปลว ไฟบาป ที่เธอทำ
เธอคงร้อน คงไหม้ ไฟสุมอก
มันเป็นไฟ นรก ขอบอกย้ำ
นั่งก็ร้อน นอนก็ทุกข์ สุดระกำ
มันคือไฟ แห่งกรรม เธอทำมา
จงสำนึก แล้วเธอ จะร่มเย็น
เมื่อเธอเห็น แสงธรรม อยู่ตรงหน้า
จงอย่าผละ  อย่าหนี แม่สีกา
จงเข้าหา  แล้วเธอ จะพบทาง
เห็นบัณฑิต คิดดี มีวิชา
มายื่นมือ  ตรงหน้า อย่าเมินหมาง
อย่าขับไล่ เขาหนี ให้พ้นทาง
เพราะน้องนาง จะไม่พบ สิ่งที่ดี
เจอสิ่งดี ไล่หนี ขับไล่ส่ง
เจอทางลง กลับผลัก บันไดหนี
เจอคนที่ นำทาง ที่แสนดี
เธอว่าด่า ป่นปี้ ไม่ดีเลย
เจอโอกาส  เธอปิด ประตูใส่
เขายื่นให้ เธอนั้น กลับนิ่งเฉย
เจอเพชรแท้ เธอกลับ ไม่ชมเชย
ไฉนเลย ชีวิต  จะได้ดี
พอเจอขี้ รายทาง  เธอนั่งทับ
เธอเอามือ ไปจับ ที่ก้อนขี้
เจอประตู  คุกตาราง  เธอยินดี
เธอรุกรี้ รุกรน จะเข้าไป
ประตูคุก เขาปิด อย่างแน่นหนา
เธอก็วิ่ง ก็หา ของมาไข
จะเข้าไป ให้ได้ คนอะไร
ที่ดีดี ไม่ไป ใจของเธอ
เป็นหญิงดี  มีค่า ให้คนมอง
ให้ใครเห็น ใครยกย่อง ยื่นเสนอ
เธอกลับอ้อน อิดออด ไม่อยากเจอ
อยากเป็นนาง  บำเรอ เซ่อจริงจริง
หรือว่าเธอ เสพสม เจ้าดีลโด้
จนสติ คนโก้ ไม่หยุดนิ่ง
เลยเป็นคน เสพติด กามจริงจริง
ถ้าหยุดนิ่ง  อกมัน จะแตกตาย
หยุดเถิดน้อง พี่ก้อง เที่ยวร้องขอ
พูดแทนแม่ แทนพ่อ  ที่เสียหาย
หยุดเถิดน้อง  พี่ก้อง ยอมมอบกาย
ยอมมอบใจ พลีให้ ถ้าเธอคืน
ยังเฝ้ารัก เฝ้าห่วง เฝ้าอาวรณ์
แม้จะถอน หายใจ ด้วยแข็งขืน
เพราะเธอทำ  เจ็บช้ำ ทนกล้ำกลืน
พี่ก็ฝืน ยอมได้ เพื่อดึงเธอ
กลับมาสู่ เส้นทาง ปกติ
กลับมาสิ พี่ยื่น ข้อเสนอ
มาเป็นคู่ เมียผัว กันเถิดเธอ
จะเสนอ ยื่นให้ ใจพี่ชาย
เธอจะชั่ว จะดี มีถี่ห่าง
พี่จะถาก จะถาง ล้างให้ได้
จะล้างคาว โลกีย์ ที่หัวใจ
จะประสาน รอยไหม้ ในใจเธอ
พี่ยังรัก ยังห่วง ทุกเวลา
เฝ้าพร่ำเพ้อ ห่วงหา อยู่เสมอ
คอยตักเตือน ชี้ทาง ให้กับเธอ
เที่ยวยื่นข้อ เสนอ มาหลายปี
จงรักพี่  ตอนที่ พี่ยังรัก
ถ้าถึงวัน พี่ก้อง หักใจหนี
จะใส่พาน มาให้ ไม่ใยดี
อย่าให้พี่ จากหนี เลยทรามวัย
มารักกัน สร้างสรรค์ เส้นทางรัก
มาสลัก คำรัก ที่ยิ่งใหญ่
มาก่อเกื้อ เสริมส่ง ตรงหัวใจ
มาสลัก รักไว้ กลางใจเรา

...........................................................................................................................
พี่ก้องยังรักเธออยู่เสมอไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม
แต่ใจพี่ก็แค่ก้อนเนื้อก้อนนึงมันคงทนได้ไม่นานนัก
เมื่อใดที่ใจพี่หมดรัก ก็ไม่มีเธอนั้นอีกต่อไป





อย่าเที่ยวทำตัวเป็นปีศาจร้ายยามค่ำคืนเที่ยวหากินของต่ำของสกปรก


อย่าเที่ยวเดินเข้าไปยังที่สุ่มเสี่ยงอันตราย


อย่าเที่ยวเดินแบกหน้าขอให้เป็นที่ละอาย


อย่าเที่ยวทำตัวทำใจต่ำยามค่ำคืนเป็นอีกาที่คอยรบกวนสร้างปัญหาให้สังคม


อย่าเที่ยวคิดหรือวาดวิมานจนลืมความจริง ว่าเราเป็นหญิงที่บอบบาง


อย่าเที่ยวเร่ขายเรือนร่าง ให้ชายมองเป็นของเล่นไม่เห็นค่ายามค่ำคืน
แต่ให้แคร์สายตาและความรู้สึกคนที่รักเธอ


จงวาดฝันสร้างรัก สร้างชีวิตใหม่กับคนที่รักเธออย่างแท้จริง


หยุดเถิดคนดี ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกิน
ก่อนที่คนที่รักเธอจะมองเห็นเธอเป็นแค่หยากไย่ของไม่มีค่าอีกคน
แล้ววันนั้นเธอจะไม่เหลือใครอยู่ข้างกายเธออีกเลย


ยื่นมือมารับรักรับไมตรีจากพี่คนนี้ คนที่จะพาเดินออกมาแล้วเริ่มต้นเดินในเส้นทางที่ถูกต้อง
กับพี่ก้องคนนี้ แม้มันจะไม่ดีที่สุด แต่พี่สัญญาว่า เธอจะยิ้มได้ ไม่อายคนว่าเธอ
ได้ทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว และเธอมีคนที่ยอมพร้อมใจ
จะจับมือเธอเดินไปทุกเส้นทาง ด้วยใจรักและภักดี

จงยื่นมือเธอส่งมาหาพี่ พี่ยื่นมือส่งให้เธอมานานแล้ว
อย่าให้พี่ ดึงมือกลับ พร้อมกับความว่างเปล่า
เพราะเมื่อเวลานั้นมาถึง
สองเราก็จะกลายเป็นเพียงแค่ สายลมที่พัดผ่านมาแล้วก็พัดผ่านไปจะไม่มีตัวตนและหัวใจ
ให้กันและกันเห็นอีกต่อไป

ออกมาแล้วเดินไปกับพี่


วันพุธที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

อยู่กับคนเฮงซวยชีวิตเราก็เฮงซวยตามไปด้วย


ชีวิตคนเรานั้นจะรุ่งโรจน์ หรือรุ่งริ่งมันมีปัจจัยอยู่ 2 อย่าง
  1. คือตัวเราเอง ดูว่าตัวเราเองทำตัวอย่างไร รักดีใฝ่ดี หรือรักชั่วใฝ่ต่ำ เราหาอะไรให้ตัวเราเองเราหาเรื่อง หานี้ หาคุกตะราง หาเรื่องเดือดร้อน คบคนชั่ว คบคนพาล หนักไม่เอาเบาไม่สู้ เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ เกลียดงานหนัก รักงานเบา หรือใช้จ่ายเกินตัว เป็นต้น
  2. ดูว่าเราอยู่กับใคร เช่นเรามีชีวิตคู่ คู่ของเราห่วยแตก สำมะเลเทเมา ไม่รู้จักวางแผนชีวิตระยะยาว ทำมาหากินไปวันๆ หามาได้ก็กิน เที่ยวสนุกสนานหมดไป ไม่มีแก่นสาร ชีวิตรู้ว่ารายได้ไม่พอรายจ่าย ก็ยังไม่ดิ้นรน หรือไม่ตัดความโลภ ความอยากได้ใคร่ดี ที่เกินกำลังตนเองออกไป ไม่รู้จักวิธีการหาเงินที่สุจริต ไม่รู้จักหาความรู้ใส่ตนเอง ไม่พัฒนาตนเอง พอใจในความเป็นอยู่นั้น แต่พฤติกรรมกลับสวนทางกับรายได้ ไม่มีปัญญาดูแลคู่ตนเองให้อยู่ดี มีสุขได้ แต่ทะลึ่งอยากมีคู่ คนจำพวกนี้คือ คนห่วยแตก คนเฮงซวย
  • ถ้าเราอยู่กับคนเฮงซวยเหล่านี้ มีหรือที่ชีวิตเราจะไม่เฮงซวยไปกับมัน มันไม่มีความรู้ไม่พัฒนาตนเอง ทางเดียวที่มันทำได้ ก็งานกรรมกรพื้นๆ งานกรรมกรพื้นๆมิใช่ไม่ดีเพราะเป็นงานสุจริต
แต่มันทำงานกรรมกรโรงงาน แต่อยู่อย่างเศรษฐีหน้าใหญ่อวดร่ำอวดรวย เกินตัว เห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง จนเกิดหนี้เกิดสินท่วมหัว
  • พอมีหนี้สิน ก็ต้องชดใช้เขา เมื่อตนเองไม่มีความรู้ หนทางมันตัน มันมีความรู้แค่ไหนมันก็ทำแค่นั้น เคยทำอย่างไรก็ทำอย่างนั้น เช่นเดินเข้าไปกู้หนี้บัตรเครดิต ดอกทบต้น พอมีหนี้ซ้ำซ้อนขึ้นมา ก็ขายยาเสพติด ลักขโมย ฉกชิงวิ่งราว เป็นผู้หญิงก็เร่ขายตัว เป็นกระหรี่ราคาถูกข้างถนน

  • เป็นของไม่มีราคา เป็นของเลหลัง มีชีวิตอยู่ก็เหมือนไม่มี เพราะคู่ของเรา มันเฮงซวย มันไม่มีปัญญาเลี้ยงดูเรา มันไม่มีปัญญาปกป้องศักดิ์ศรีเรา ไม่มีปัญญาดูแลเรา ให้เราเป็นเครื่องมือ

  • ลูกผู้ชายที่ดีเขาไม่ทำกัน เขาไม่ให้เมียเที่ยวเร่ขายตัวเป็นกระหรี่ชั้นต่ำ
  • ลูกผู้ชายที่ดีเขาไม่คู่ตนเอง เดือดร้อน ลำบาก บากหน้า เที่ยวขอ กินอยู่อย่างลำบาก
  • ลูกผู้ชายที่ดี เขาจะดูแลเมียในฐานะแม่ของลูก อย่างมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี แม้จนยากก็ไม่ปล่อยให้เมียตนเองทำอย่างนั้น ใครทำอย่างนั้นมันคือคนหน้าตัวเมีย มันเฮงซวย

  • เมื่อเรารู้ว่าคู่เรามันเฮงซวย มันห่วยแตก เราก็ต้องถามตนเองว่า เราจะอยู่กับมันไปเพื่ออะไร อยู่ไปเหมือนตกนรก อยู่ไปไม่เห็นอนาคต อยู่ไปมีแต่เสียกับเสีย  ชีวิตเรา เอาไปผูกไว้กับคนอื่นทั้งชาติไม่ได้ เมื่อมันหมดปัญญาดูแลเรา มันก็เป็นสิทธิของเราที่จะเอาชีวิตที่เหลือกลับคืนมา และพาตัวเดินออกมาสู่เส้นทางใหม่

  • ธรรมชาติของคนต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตนเองจึงจะถูก เมื่อรู้ว่าอยู่กับสิ่งไม่ดี ยังทนฝืนอยู่ต่อ เราเองก็เฮงซวย เหมือนกัน รู้ว่าเป็นขี้ ยังเอามือไปจับ มาใส่ปาก รู้ว่าเหม็นแทนที่จะเดินหนี กลับเดินสูดกลิ่นหาสิ่งนั้น  ทำเพื่ออะไร

  • ชีวิตที่ผิดพลาด เฮงซวย ไม่แก้ได้ เริ่มจากเรา เมื่อเรารู้เราก็เดินออกมาจากเส้นทางเฮงซวยนั้นเสีย แล้วหันมาเดินทางที่ถูกต้อง ความรู้ไม่มี ก็เพิ่มพูน ก็แสวงหา สร้างทางเลือกให้ตนเอง จะได้มีทางเลือกยามฉุกเฉิน

  • การใช้ชีวิต แค่ กิน ขี้ ปี้ นอน ไม่ต้องเป็นคนหรอก สัตว์ เดรัจฉานมันก็ทำได้ คนมันต้องมีมากกว่ากิน ขี้ ปี้ นอน มันต้องรู้จักวางแผนชีวิตว่าจะอยู่อย่างไร ให้ดี ให้รอด และวางแผนข้ามรุ่นไปถึงรุ่นลุกรุ่นหลานต่อไปด้วย

การอยู่มันมีอยู่หลายอย่าง ไม่เท่ากันคือ
  • อยู่ได้ หมายถึง มีชีวิตอยู่ไปวันๆ ข้าวสารกรอกหม้อ ชักหน้าไม่ถึงหลัง อยู่ไปยืมไปขอไปชีวิตไม่มีความสุข แต่ก็พออยู่ได้รอวันตายเท่านั้น
  • อยู่ดี หมายถึง มีชีวิตอยู่ในระดับที่ มีกินมีใช้ มีเงินเก็บ มีเงินเที่ยว มีเงินรักษาตนเอง มีเงินส่งลูกเรียนหนังสือ ไม่ขัดสนอะไร อยู่ระดับกลางๆ
  • อยู่เลิศ หมายถึง มีชีวิตอยู่ อย่างไม่ลำบากอะไร มีเงินเก็บมีเงินเที่ยว มีเงินให้ลูกเรียน มีเงินเลี้ยงดูบุพการี ญาติพี่น้อง มีเงินทำนำไปลงทุน และมีเงินไหลเข้าจากการลงทุนนั้น คือ ให้เงินทำงานแทนตัวเอง มีลูกน้อง มีบริวาร เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้คนพึ่งพาได้
  • นี่คือการอยู่ มี 3 ระดับ คนส่วนมาก มีงานทำเงินเดือนหมื่นกว่าบาทก็อยากมีรถ ทั้งที่รายรับไม่พอรายจ่าย คิดยังไงมันก็เดือดร้อน เพราะติดลบ ถ้าจำเป็นจริงๆก็ ลดความต้องการลง เป็น จักรยาน ถ้าที่งานไม่ไกล หรือไกลหน่อย ก็มอเตอร์ไซค์ เราก็ไม่เดือดร้อน

  • บางคนผ่อนบ้าน ผ่อนรถ พอรถจะถูกยึดกลับ ทิ้งบ้าน เอารถไว้ แทนที่จะทิ้งรถให้เขายึดไป เพราะรถผ่อนแพงกว่า รถยนต์ผ่อนเป็นหมื่น สองหมื่น แต่บ้านผ่อนระยะยาว เดือนละ 2-3 พัน
เมื่อเราทิ้งรถ เราก็ตัดรายจ่ายออกได้ เรามีบ้านอยุ่เราก็ไม่เดือดร้อน เพราะมีที่ซุกหัวนอน เมื่อเรามั่นคง ขยันทำงาน ขยันพัฒนาความรู้ให้ตนเอง เก็บหอมรอมริบ วันนึงข้างหน้ามันก็ฟื้นคืนได้

  • เพียงเราอย่าหยุดพัฒนาตนเอง การพัฒนาตนเอง หรือการแสวงหาความรู้ให้ตนเองอยู่เสมอ มันทำให้เราก้าวเดินอยู่ตลอดเวลา ไม่หยุดอยู่กับที่ เช่น

  • เดิมเรา จบ ม.3 เราก็เรียนต่อ จนจบ ม.6 งานเรามันก็จะเปลี่ยนไปตามความรู้เรา เมื่อจบ ม.6 แล้วเราไม่หยุด เราเรียนต่อ ปวส. หรือปริญญาตรี งานเรามันก็จะเปลี่ยนไปเช่นกัน และทางเลือกหรือโอกาสก็เพิ่มมาด้วย คือ เราสามารถไปสอบรับราชการได้ด้วย นอกจากงานเราจะสูงขึ้นแล้ว โอกาสยังสูงตามไปด้วย

  • เมื่อเรา จบ ป.ตรีแล้ว เราไหว เราก็เรียน ป.โท ป.เอก เพิ่มเติมอีก หรือเรียนวิชาชีพ ฝึกวิชาชีพ ให้สมองมีความรู้ไว้ เราก็ไม่ลำบากยามฉุกเฉิน

  • แต่หลายคน จบ ป.6 โทษพ่อโทษพ่อ โทษแม่ ไม่ส่งเรียน โทษสังคม โทษความยากจน โทษโน่นโทษนี่ แต่ดันไม่โทษตัวเอง

  • เมื่อตัวเองทำงานพอจะมีกำลังเรียนได้ ทำไมไม่เรียน กศน.เขาก็เปิดช่องตลอดเวลา ก็ไม่เอา ทำงานเงินเดือนหมื่นกว่าบาท คิดว่าตัวเองสุดยอดแล้ว ละเมอฝันหวานจะเอาบ้าน จะเอารถ แต่ไม่พัฒนาตนเอง สุดท้ายเลยกลายเป็น คนเฮงซวย ห่วยแตก ที่ใครอยู่ใกล้ ใครได้เป็นคู่ ใครได้เป็นลูกเป็นเมีย ก็ห่วยแตกตามไปด้วย เพราะ มันได้คนเฮงซวยเป็นคู่ และเมื่อเรารู้แล้ว ว่าอยู่กับคนเฮงซวย เราไม่เดินออกมาอีก เรามันก็คนเฮงซวยเหมือนกันกับมัน












วันจันทร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2560

ไก่หลายรังนกหลายคอน


ไก่หลายรังนกหลายคอน

บ้านก็มี  คนดี  กลับไม่นอน
แต่บินจร ไปนอน คอนคนอื่น
เธอหลับตา  ลงได้ แม่ขวัญยืน
คอนคนอื่น  เธอนั้น นอนสุขใจ
ทิ้งรังนอน คอนเก่า ให้ไร้ค่า
ทิ้งหมูหมา ปล่อยมัน  ให้ร้องไห้
ยามดึกดื่น ค่อนคืน ที่เธอไป
เสียงหมาเธอ ร้องไห้ ดังระงม
เธอเป็นไก่  หลายรัง  น่าชังยิ่ง
พฤติกรรม ของหญิง น่าถุยถ่ม
รวงรังเก่า ของเจ้า ไม่นิยม
กลับชื่นชม รังนอน ที่จรไป
โอ้แก้วเอย แม่แก้ว  สาริกา
เธอทำตัว ไร้ราคา น่าร้องไห้
เธอไม่รัก  ศักดิ์ศรี  หรืออย่างไร
จึงมุดหัว  เข้าไป รังเขาเอย
ผิวขาวขาว ใจสาว ชั่งแสนดำ
เดินเหยียบย่ำ  ศักดิ์ศรี  หน้าตาเฉย
เธอไม่รู้  หรือไร  แม่ทรามเชย
ไปชื่นเชย  รังอื่น  มันไม่ดี
ถ้าพ่อแม่  เธอรู้ คงร้องไห้
ด้วยเสียใจ  ที่เธอ ทำบัดสี
รวงรังน้อง  ของเรา นั้นก็มี
กลับจรรี หนีไป ซุกรังคน
ไม่อายคน ขอให้  น้องอายหมา
มันไม่เคย  แบกหน้า ไปสักหน
จะดีชั่ว ตัวมัน  ก็อดทน
ผิดจากคน ใจซื่อ ไม่เคยมี
รังจะดี  จะชั่ว  ก็รังเรา
ไปชื่นชม  รังเขา  ก็ใช่ที่
รังตัวเอง แม้เก่า ก็ยังมี
ซึ่งศักดิ์ศรี  ไม่ให้ ใครด่าทราม
เสียแรงเรียน จนได้  การศึกษา
พฤติกรรม ส่อมา  น่าเหยียดหยาม
การศึกษา  ไม่ช่วย  ให้ใจทราม
กลับมางาม  เด่นได้  น่าอายจัง
เพราะรักดอก จึงบอก จึงร้องเตือน
ไม่อยากให้  เธอเหมือน ของเลหลัง
ใครอยากได้  ซื้อไป  แค่มีตางค์
ซื้อไปวาง ขว้างทิ้ง ไร้ราคา
ของที่ดี เขาเก็บไว้ ใส่หัวใจ
แม้เนิ่นนาน  เพียงไหน ก็มีค่า
แม้มองดู  ยังเด่น  เป็นราคา
อีกคุณค่า หาได้ ไม่ตกเลย
ไม่อยากให้  เธอลด ราคาตน
ค่าของคน น้องจ๋า อย่านิ่งเฉย
อย่าลดตัว เข้าห้อง เลยน้องเอย
ไม่งามเลย  ใครรู้  ก็อับอาย 


วันพฤหัสบดีที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2560

แม่พรที่สวรรค์ให้มาและพร้อมจะทวงคืนเมื่อถึงเวลา



ผู้หญิงเมื่อเกิดมาสวรรค์จะให้พรมาสองข้อหลัก

1.คือเป็นดอกไม้ หมายถึงผู้หญิงเป็นเสมือนดอกไม้งามที่สวรรค์ให้มาปลอบประโลมโลกใบนี้
ผู้หญิงวัยเด็กก็เสมือนดอกไม้ตูม ที่ยังหาความงามไม่สมบูรณ์ดีนัก พอแรกบาน
ก็จะงดงามเป็นยิ่งนัก
2.ให้ความเป็นแม่ สวรรค์ให้พรวิเศษนี้กับผู้หญิง คือความเป็นแม่ เมื่อดอกไม้ตูม ความเป็นแม่ก็ยังไม่มี
ถึงแม้จะให้กำเนิดคนได้ แต่ก็เลี้ยงดูคนให้ดีไม่ได้ เพราะไม่พร้อม ไม่ถึงวัย
ดังนั้นดอกไม้ตูมดอกไหน เปิดโอกาสให้แมลงเจาะเข้าไปชอนไช เกสรที่ข้างในได้
ก็แสดงว่าดอกไม้ดอกนั้นทำผิดกฎเกณฑ์ของสวรรค์ เพราะถึงเธอจะให้กำเนิดชีวิตได้ เธอก็ทำหน้าที่แม่ยังไม่ได้ เพราะเธอลัดขั้นตอน ก่อนเวลา

สวรรค์จะให้ความเป็นแม่มาพร้อมกับเวลาดอกไม้บาน
เมื่อดอกไม้บานก็แสดงว่าความเป็นแม่มาถึงแล้วพร้อมแล้ว
เมื่อมีแมลงมาผสมเกสรดอกไม้ก็จะสร้างผลสร้างเมล็ดพันธุุเพื่อร่วงหล่นลงดินสืบสายพันธุ์ตัวเองต่อไป

แต่ถ้าดอกไหนที่ไม่เปิดรับแมลงที่จะมาผสมเกสร
ที่สุดแล้วก็จะร่วงโรยเหี่ยวแห้งอย่างไร้ค่าและตายไปในที่สุด

นั้นหมายความว่า สวรรค์ให้พรหญิงสาวมาในช่วงวัยสั้นๆเท่านั้น
เมื่อหญิงสาวย่างเข้าวัย 36 ปี ความเป็นแม่ก็เริ่มจะหมดไป
การมีลุกมีเต้าจะยากขึ้นเสี่ยงต่อความพิการมากขึ้น
พออายุเลขสี่ สู่วัยทอง หมดประจำเดือน สวรรค์ก็จะทวงความเป็นแม่กลับคืนไปให้กับผู้หญิงอื่น
หมายความว่าผู้หญิงเมื่อสู่วัยทองหมดประจำเดือนจะไม่มีความเป็นแม่เหลืออยู่แล้ว
จะไม่สามารถเป็นแม่ใครได้อีกเลยทั้งชาติ
เมื่อถึงเวลาที่สวรรค์ให้มาไม่รับหน้าที่ สวรรค์ก็ยึดพรนั้นคืนกลับไป
สุดท้ายหญิงคนนั้นก็จะโรยราไร้คุณค่า
เพราะคุณค่าที่ยิ่งใหญ่ของลูกผู้หญิงก็คือ

เป็นภรรยา ใครสักคน เป็นแม่ใครสักคน เมื่อได้ทำหน้านั้นสมบูรณ์ เธอก็จะมีคุณค่า
ยามโรยรา ก็มีลูกหลานมาห้อมล้อม กราบไหว้แม่ผู้ให้กำเนิดนั้น

พี่เป็นคนที่ชัดเจนทางความคิด เป็นตัวของตัวเองเรื่องความคิดมาตลอด
ถ้าสิ่งไหนที่เราคิดแล้วว่า เราทำไม่ผิด พี่ก็จะยืนยันในเรื่องนั้น
ถ้าพี่ก้องไปแย่งลุกแย่งเมียเขาสิ ผิด
อย่างนี้ด่าพี่หมาได้เลย 

แต่เธอไม่ใช่
เธอโสด สถานะที่เธอเป็นอยู่มันแค่จอมปลอม
มันไม่ไม่มีทางเป็นจริงได้ในโลกความจริง

รักสำหรับพี่ก้อง 1+1 ไม่ใช่ =2หากแต่เป็น  3,4 ,5,6,7,8,9,..............ไม่มีที่สิ้นสุด
เป็นอินฟินิตี้ หมายความว่า

ถ้า หนึ่งบวกหนึ่งคือคนสองคน มาอยุ่ด้วยกันแล้ว เท่ากับ สอง นั่นคือผิด เพราะไม่มีอะไรเลย
แต่มันต้องเท่ากับ 3 456789 ไม่มีที่สิ้นสุด คือเมื่อหนุ่มสาวที่รักกันมาอยู่ร่วมกัน
ต้องมีลูกเต้า เป็นสมาชิกใหม่คนที่ 23456 และมีหลาน มีเหลน มีโหลน สืบทอดสายเลือด
ไปอยู่กับโลกใบนี้ไปไม่มีที่สิ้นสุด ความรักต้องไม่มีที่สิ้นสุด
ผลลัพธ์ของรัก ก็ย่อมไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกัน

ไม่มีใครหรอกที่เกิดมาแล้วไม่ต้องการครอบครัวหรือสืบลูกสืบหลาน
วางทายาทวางสายเลือดของตนเองต่อไป
คนที่พูดอย่างนั้นโกหกแหลทั้งนั้น
ที่พูดอย่างนั้นก็เพราะทำไม่ได้ ตัวเองไม่มีคุณสมบัติอย่างนั้น
เป็นแม่ใครไม่ได้ เป็นพ่อใครไม่ได้
หรือเป็นได้ แต่หาพ่อ หาแม่ ของลูกมาให้กำเนิดไม่ได้

เชื่อเหอะแม้แต่พวกทอมถ้ามันกล้ายอมรับความจริง
มันก็อยากพูดว่า มันอยากมีครอบครัวที่ปกติสุขเหมือนกัน
แต่มันเป็นไปไม่ได้
คงมีแต่ผู้ชายเสียสติเท่านั้นที่อยากแตะเนื้อต้องตัวทอม

แต่ทำไมล่ะเมื่อตัวเองให้อนาคตไม่ได้
ทำไมต้องผูกมัดหรือดึงอีกฝ่ายให้เขามาตกนรกกับตนเองล่ะ
ทั้งที่ดี้ไปมีครอบครัว มีลูกมีเต้ามีความสุขปกติได้
ทำไมให้เธอมาตกนรก รับกรรมนี้ไปด้วย
ทำไมต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตมาทิ้งกับทอม คนที่ไม่มีอนาคตอยู่แล้วล่ะ

เดินออกมาสู่เส้นทางที่ถูกต้องกับพี่เถิดคนดี
จงมั่นใจตัวเอง จงมั่นใจในตัวพี่
พี่รับรองว่า น้องจะมีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีคุณค่า
ได้รับการยกย่อง ให้เป็นแม่ของลูก ให้เป็นภรรยา
แม้จะไม่ร่ำรวยอู่ฟู่ แต่น้องจะได้ครอบครัวที่อบอุ่น
ได้รักแท้ตลอดชีวิตพี่

เมื่อเส้นทางรักเราเป็นอย่างนี้ ถูกลิขิตมาดังนี้ เราเจอกันแล้ว รู้จักกันแล้ว
รักกันแล้ว แล้วเราจะหยุดเส้นทางเดินของหัวใจไว้ทำไม
ปล่อยให้หัวใจทำหน้าที่มันและมาทำให้มันเดินไปถึงเป้าหมายนั้นกับพี่

พี่คนเดียวไปตรงนั้นไม่ได้
พาตัวพาใจเธอมาก็พอ พี่ต้องการแค่นั้น
คุยกับพี่สักคำที่รัก

มีลมหายใจเราจะไม่จากกัน พี่ขอสัญญา



พี่ไม่สนหรอกว่าเธอจะคิดหรือมองพี่อย่างไร
เพราะสิ่งที่พี่ทำเพื่อเธอ มีอยู่อย่างเดียวเท่านั้นคือรัก




ไม่ได้ทำให้เธอรัก แต่ทำให้เธอรู้ว่าเพราะรัก

อย่างน้อยเธอจะได้รู้ว่า มีผู้ชายอยู่สองคนบนโลกใบนี้ในเวลานี้ ที่รักเธอจริง
คนแรกรักเธอมากที่สุดเพราะให้กำเนิดชีวิตเธอมาเลี้ยงดูเธอมา แม้เขาจะไม่พูด
แต่การที่เขาเลี้ยงเธอจนเติบใหญ่มา มันก็ไม่ต้องการคำบอกเล่าใดๆอีกแล้ว

คนที่สองคือพี่ก้อง คนที่เฝ้ารักเฝ้าห่วงใยเฝ้าดูแลเธออยู่ในสายตาตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา
แม้จะบอกรักเธอตลอดมา ก็ไม่คิดจะหักน้ำใจกันบังคับใจกัน จึงยอมพร้อมใจที่จะมีรักแท้ต่อเธอด้วยบริสุทธิ์ใจตลอดมาตลอดไปอย่างนี้ แม้เธอจะไม่เอ่ยปากคำนั้นเลยตราบลมหายใจสุดท้าย
พี่ก็ยินดี แค่อยากให้เธอรู้ว่านี่คือรัก คนรักกันเขาปฎิบัติต่อกันอย่างนี้

แม้มีข้อจำกัด
แต่ก็ไม่เคยจำกัดหัวใจตัวเอง