ยินดีต้อนรับทุกท่านสำหรับคนใจช้ำที่ถูกย่ำยีมาไม่ว่าคุณจะเป็นใครเราคือเพื่อนกัน

วันอังคารที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2560

เกิดมาทำไม


เกิดมาทำไม (วะอีเสิก )

เธอคือความ  ผิดพลาด  ของพระเจ้า
มันว่างเปล่า เหมือนของ  ไม่มีค่า
มีชีวิต  แต่ไร้ จิตวิญญา
อยากถามว่า เกิดมา  ทำไมกัน
เธอไม่อาย  หมูหมา หรือกาไก่
อยู่ทำไม รีบตาย เถิดจอมขวัญ
เธอแค่หาย  ใจทิ้ง  ไปวันวัน
ไม่มีความ  ผูกพัน  กับสิ่งใด
แค่หากิน  ใส่ไส้ มันไร้ค่า
ไร้ราคา ไร้คน  เคียงชิดใกล้
ไร้ภาระ  ไร้หน้าที่ ชั่งน่าอาย
เกลียดผู้ชาย  ชอบไม้  ป่าเดียวกัน
เธอเกิดมา  ทำไม  ถามใจดู
น่าอดสู เกินหา  คำมาสรรค์
เธอคือข้อ  ผิดพลาด ขั้นอนันต์
ที่พระเจ้า  รังสรรค์  เธอขึ้นมา
จงรีบตาย  ไปเสีย  เถิดที่รัก
อยู่ก็หนัก  แผ่นดิน  เหมือนดั่งว่า
เป็นอาเพศ กาลี ต่อพารา
รีบตายโหง  ตายห่า  ไปเถิดเธอ
อยู่ต่อไป รังแต่ คนชังหน้า
เป็นผีห่า ไล่ล่า  คราพลั้งเผลอ
ยามคืนค่ำ  ดื่มด่ำ ของปรนเปรอ
ตายเถิดเธอ อยู่ไป  มันไม่ดี
ไปเกิดใหม่  กับเขา  อีกสักเที่ยว
เผื่อมีคน  แลเหลียว  ดีกว่านี้
เผื่อมีใจ  ปกติ เป็นคนดี
อยู่เหมือนผี  อยู่ไป  ให้อายคน
ตายเถิดน้อง พี่ก้อง เรียกร้องขอ
ตายเถิดหนอ  จะได้ ไม่สับสน
ตายแล้วมา เกิดใหม่ ให้เป็นคน
อยากให้เธอ หลุดพ้น จงรีบตาย

วันศุกร์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560

ขอบคุณที่เธอผลักฉันออกมาจากหัวใจ


นับจากวันที่เธอผลักไสฉันออกไปจากหัวใจเธอ
และให้อีทอมกระดอ ยาง ดีลโด้ไข่สั่นมาระรานฉัน

ฉันก็เกลียดเธอเข้ากระดูกดำตั้งแต่วันนั้น
ทุกค่ำคืน ทุกเวลา จากที่ฉันคอยเฝ้ารอเธอ
ทุกสิ้นเดือน ถึงต้นเดือน ที่เคยข้องใจว่าเธอ หอบหิ้ว
เอาร่างกายของเธอไปไหน ไปส่งให้ใครตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา
 ด้วยความข้องใจและห่วงใย

เวลาเธอกลับบ้านดึกกลัวเธอจะไม่มีที่จอดรถ ก็คอยห่วงใยเธอเสมอมา

จากวันนั้นที่เธอทำให้ฉันรู้ว่า  ฉันหรือเธอกันแน่ ที่ไม่มีค่า ไม่มีราคา
ฉันมั่นใจว่าฉันมีความรู้ มีคุณค่า ไปต่อได้

จะมานั่งอาลัยอาวรณ์อะไรกับผู้หญิงที่ถูกผัวทิ้งมาก่อน
และผู้ชายคนนั้นก็คงมีเหตุผลที่ทิ้งเธอไปเช่นกัน

ทำให้ฉันได้สติว่า  นี่เรากำลังจะเก็บของที่เขาคายทิ้งมากินต่ออย่างนั้นหรือ
เราอยากกินขี้ปากและกากเดนผู้ชายคนอื่นอย่างนั้นหรือ

ถ้าเธอมีดี ถ้าเธอพลาดเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพราะวัย
ฉันยอมรับ และอภัยให้เธอได้  และยินดีรับเดนคนอื่นด้วยใจ

แต่คำถามคือ

เธอพลาด หรือ ที่แท้ เป็นสันดานเธอเอง
มันทำให้ฉันได้คิด จากพฤติกรรมของเธอที่ฉันเห็น
ที่ผู้หญิงๆดีๆเขาไม่ทำกัน

เธอมีคุณค่าอะไรหรือ  นิสัยดีมากหรือ รูปร่างหน้าตาดีมากหรือ
พฤติกรรมน่ายกย่องหรือไร

เมื่อฉันมองภาพรวมแล้ว
คำตอบที่ฉันได้รับให้ตัวเองคือ เธอไม่มีอะไรทางดีเลย
เธอเป็นแค่ก้าง แค่กากที่เขาไม่ต้องการ คายทิ้ง
 เธอไม่พยายามที่จะทำให้ตนเองมีคุณค่าเลย

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันหยิบยื่นสิ่งดีทุกอย่างให้เธอแล้ว
แต่เธอถุยถ่มใส่ฉันตลอดมา

วันนี้ ฉันหมดแล้วสายสัมพันธ์
เธอไม่มีค่าใดๆในใจฉันอีกแล้ว เธอเหลือแค่ก้างแค่กาก 
ที่ไม่มีคุณค่าและราคาอีกแล้ว สำหรับใจฉัน

เธอตายสนิทแล้วจากใจฉัน
ขอบคุณที่เธอผลักฉันออกมา
มันทำให้ฉันได้รู้ว่า เธอไม่ควรมายืนอยู่ในใจฉันมาแต่แรกแล้ว
เพราะนิสัยเราก็เป็นตรงกันข้ามทุกอย่าง

วันที่ใจฉันไม่มีเธอ
ชีวิตฉันรุ่งโรจน์ ดีวันดีคืนจากวิถีชีวิตและอาชีพใหม่ของฉัน
ฉันไม่มีวันจะกลับไปตรงนั้นอีกแล้ว

นี่คือช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน และโปร่ง โล่งที่สุดของฉัน
ฉันหาเงินได้วันละนับหมื่นนับพันอย่างง่ายดายในแต่ละวัน
และถึงแสนในบางวัน

นี่คือวิถึชีวิตใหม่ของฉันที่เธอเคยถุยถ่มใส่

ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้ใจฉันชิงชังเธอได้
ขอบคุณอีกครั้งที่ทำให้ฉันปิดหู ปิดตา ปิดปาก ปิดทุกช่องทางสัมผัส
ที่มีต่อเธอลงได้

ฉันชั่งมีความสุขนัก

เย็นมานั่งดูข่าวหุ้น
กลางคืนดูหนัง ฟังเพลงด้วยความสุข
วันจันทร์ ถึงศุกร์ ก็นั่งปั้นเงินในตลาดหุ้น
ชีวิตไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อนเลย

ขอบคุณจริงๆ อีกครั้งที่ โยนฉันออกมาจากใจเธอ
เพราะมันทำให้ฉันตัดสินใจได้ กลับมาเป็นฉันคนเดิม
วันที่ไม่ต้องมาสนใจว่าเธอจะเป็นหรือตาย ไปไหนมาไหน

เพราะจะวันนี้ วันหน้า หรือวันไหนๆ
เธอก็คงทำตัวแบบเดิม เหมือนเธอเคยทำมา

ผลักไสคนดี ฆ่าคนที่รักเธอ จอมปลอมไม่จริงใจกับใคร
หลอกลวงตัวเอง เห็นผิดเป็นชอบ ใครรักกูฆ่า

ใครตอแหลกูชอบ

ขออำนวยพรให้เธอเป็นไปตามนั้น ตามที่ใจเธอปรารถนา
ขอให้เธอได้รับกรรมทุกการกระทำที่เธอเคยสร้างเคยทำไว้
ไม่ว่ากรรมดี กรรมชั่ว  เธอทำไว้อย่างไร ให้เป็นไปตามกรรมนั้นทุกประการ

ขอบคุณอีกครั้งที่ให้ฉันตาสว่าง
ขอบคุณจริงๆ



วันจันทร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2560

แค่คำขอโทษมันยังไม่พอ


เธอยังจำได้ไหม

ครั้งหนึ่งที่ตรงนี้ พี่ได้เขียนบทความแง่คิดงานศิลป์
 ปรัชญาชีวิตต่างๆลงในบล็อกนี้
แต่พี่ก็นำรูปเธอลงมาใส่ไว้ เป้าหมายก็เพื่อ 
อยากวางรูปของเธอเอาไว้ เก็บรูปเธอ
เอาไว้ที่ตรงนี้ ให้คงอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตตลอดไป จะได้ไม่สูญหาย
อยากดูเมื่อไหร่ก็คลิกเข้ามาดู

แต่พอเธอเห็น
เธอกลับเมล์ไปต่อว่าพี่ เขียนด่าเธอ และใช้คำพูดที่รุนแรงกับพี่
ทั้งที่พี่ได้พยายามอธิบายว่า จงอ่านแต่ข้อความ อย่าตีความใส่รูปที่นำมาประกอบ
เพราะข้อความมันเป็นกลางๆเป็นแนวทางเป็นข้อคิดสำหรับทุกคน
อาจจะตรงใครบ้าง ไม่ตรงใครบ้าง ก็เป็นไปได้
เธอก็ไม่เคยฟังเหตุผลพี่ ไม่เอา ไม่ฟัง ไม่ทำ ไม่คบหา ไม่คุย ตัดขาด
สารพัดที่เธอระดมใส่พี่

เมื่อเวลาหนึ่ง พี่ได้ลบรูปของเธอพวกนั้นออกไป
 แล้วนำรูปภาพใหม่มาวางไส่แทน
ส่วนข้อความเนื้อหา ล้วนเป็นของเดิมทุกตัวอักษร
แล้ววันนึงเธอกลับเข้ามาอ่านข้อความเดิม ทุกตัวอักษร เพียงแต่ไม่มีรูปเธอ

เธอรู้สึกไหมว่าเธอผิด
เธอรู้สึกไหมว่า ทำไมเธอไม่ฟังคำพี่บ้างแต่ตอนนั้น
พอไม่มีรูปเธอ มันก็ไม่ตีความ และที่เธอตีความ มันก็เพราะ
 ส่วนนึงมันตรงเธอ
พอถอดรูปเธอออก  ข้อความเดียวกันแท้ๆ แต่ทำไม เธอรู้สึกว่ามันเปลี่ยนไป
ทำไมรู้สึกว่า พี่ไม่ได้ด่าว่าเธอ หรือใครต่อใครเลย

แล้วคำขอโทษล่ะคนดี เธอเคยมีให้พี่บ้างไหม
กว่าเธอจะรู้อะไรต่อมิอะไร ว่าจริง ว่าเท็จ 
เธอรู้สึกตัวอีกทีเธอก็ใช้มีด ปักเข้าไปในอกคนที่รักเธอจนลมหายใจเขารวยรินแล้วทั้งสิ้น และมือของเธอยังกำด้ามมีดนั้นอยู่ ทั้งที่พี่พยายามพูดความจริงกับเธอ

เรื่องหมา  ที่เธอสร้างความเดือดร้อนชาวบ้านจนเขาทนไม่ไหว
เธอก็กลับหาว่าพี่นี่แหละเป็นตัวตั้งตัวตี
แล้วเป็นไงล่ะ เมื่อความจริงปรากฎ กลายเป็นว่า คนที่เธอคิดว่าไม่ทำ ไม่ใช่นั้นต่างหากที่ทำกับเธอ

เรื่องรถ แค่พี่ถามเธอด้วยหวังดีว่า ชนหรือไม่
ถ้าชนจะแก้ไขให้เพื่อช่วยเธอ
เธอกลับหลุดเป็นฟืนไฟใส่พี่ ทั้งที่พี่หวังดี

ทุกครั้งที่เธอทำอะไร มือกับใจเธอ 
มันแล่นเร็วกว่าสมองและจิตสำนึกเธอเสียอีก
กี่ครั้งแล้วคนดี  ที่เธอต้องสูญเสียเพื่อนที่ดี  สูญเสียญาติที่ดี ที่เคยมีบุญคุณต่อเรายามเราลำบาก สูญเสียคนที่รักเรา จริงใจกับเรา มาตลอด
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอฆ่าคนใกล้ตัวเธอเหล่านั้น
กี่ครั้งแล้วคนดี ที่เธอใช้ไฟอารมณ์เธอ เข่นฆ่าคนที่รักเธอ

ยามเธอลำบาก ยามเธอต้องการใครสักคน
เธอจำได้ไหม คนเหล่านั้นที่ยื่นมือช่วยเหลือเธอเป็นใคร
คิดดูให้ถ้วนถี่
ล้วนคือคนที่รักเธอทั้งสิ้น และเธอก็ฆ่าคนเหล่านั้นตายไปแล้วทั้งสิ้น
ด้วยมือเธอเอง

เธอลองมองสิ่งของใกล้ตัวเธอสิคนดี
ลองคิดช้าๆ ไล่ไปทีละชิ้น ว่าชิ้นนี้มาจากไหน ชิ้นนั้นใครให้เธอ
ชิ้นนั้นใครทำให้ พวกเขาให้เธอทำไม

เธอรู้ไหม เจ้าของสิ่งของเหล่านั้น
ก็คือคนที่เธอฆ่าตายด้วยมือเธอจนหมดแล้วเช่นกัน
หรือว่าเธอไม่เคยสำนึกเลยว่าตัวเองผิด
เธอไม๋เคยมีความรู้สึกนั้นในใจเธอเลย

เธอมีแต่ความหยิ่งผยอง จองหอง คิดว่าตัวเองเป็นเทพ เทวา
ที่คนอื่นต้องแสวงหามาให้ ทำให้ เสือกให้ เพราะเธอคิดว่า
คนอื่นเท่านั้นต้องให้เธอ ส่วนเธอไม่เคยต้องให้ใคร และไม่เคยออกปากขอใคร

เธอไม่รู้ว่ารักคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าจริงใจคืออะไร
เธอไม่รู้ว่าคนปกติ เขาคิดอย่างไร
เธอไม่เคยรู้ว่า คนปกติเขาปฏิบัติต่อกันอย่างไร

เธอไม่เคยรู้ค่ามัน
เธอก็ไม่ควรได้มันไปเช่นกันในชีวิตนี้

ตลอดเวลาหลายปีพี่เฝ้าทนุถนอม
ดั่งแก้วตา ดวงใจ
ถูกด่าเสียเทเสีย ก็ยอมทนเพื่อเธอ

สุดท้ายเธอให้มีดปักอกพี่ ด้วยความเจ็บปวดที่สุด
ไม่มีทางลืมมันลงได้ในชาตินี้

เมื่อใดที่เธอมีจิตใจเป็นปกติ
เมื่อใดที่เธอสำนึกได้ว่าเธอผิด
เธอต้องทำทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนที่พี่เคยทำให้เธอมาตลอด เช่นเดียวกัน
เพราะแค่คำขอโทษ มันคงไม่พอหรอกคนดี กับสิ่งที่เธอทำกับพี่

ถ้าวันนี้เธอยังจิตใจไม่ปกติ แล้วเธอมาอ่านบทความนี้
เธอก็จะไม่มีวันเข้าใจในสิ่งที่พี่พูดเช่นเคย

จนกว่าจิตใจเธอจะเป็นปกติ
รู้ว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน มาได้อย่างไร
ทำไมมาอยู่ตรงนี้  ต้องการอะไร จะไปทางไหน
ใครบ้างที่ออกแรงหนุนส่งเธอมา
ใครบ้างที่เกื้อกูลเธอมา
ใครบ้างที่คอยยื่นมือ ยื่นไมตรีให้เธอมา

เมื่อใดที่เธอรู้จักสิ่งเหล่านี้

แล้ววันนั้น
เธอจะอ่านบทความนี้ ของพี่ได้อย่างเข้าใจ
และจะมีน้ำตาไหลคลออาบสองแก้มเธอ
นั้นแสดงว่าเธอเข้าใจและสำนึกว่าที่ผ่านมา
 เธอทำอะไรพลาดไปบ้างในชีวิตนี้





วันอังคารที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2560

เธอฆ่าทุกคนที่รักเธอ



เพื่อนทั้งหลาย
คมมีดคมดาบ ที่ฟาดฟันแล้ว สร้างความเจ็บปวดมากที่สุดคือ
คมมีดคมดาบ ที่ฟาดฟันมาจากมือของคนที่เรารัก เราเชื่อใจ

มันเจ็บ มันจุก จนเราพูดไม่ออก
เมื่อเรามองเห็นว่า คนที่กำลังถือดาบฟันเรา คือคนที่เรา รักสุดหัวใจ
 และทุ่มเททั้งใจ

แม้เราจะเจ็บ แต่เราก็มิอาจต่อสู้หรือวิ่งหนีได้
มันกลับมีแต่ความหดหู่ใจ สลดใจ  และหัวใจมันแหลกสลายทันที
ที่รู้ว่าเป็นคนที่เราเฝ้ารักภักดี จริงใจ มาตลอดเวลา 
เป็นคนลงมือฆ่าเราด้วยตัวเธอเอง
มีอะไรไหม ที่เจ็บปวดไปกว่านี้

คนที่ฉันรักที่สุดในเวลาที่ผ่านมาก็คือเธอ
คนที่ฉันทุ่มเทหัวใจให้ทั้งหมดก็คือเธอ
คนที่ฉันฝากความหวังไว้ที่สุดก็คือเธอ
คนที่ฉันไว้ใจมากที่สุดก็คือเธอ

แต่คนที่กล้าที่จะเหนี่ยวไกยิงฉันเป็นคนแรก
มันกลับเป็นเธอเช่นกัน
คนที่ใช้มีดแทงข้างหลังฉัน
พอฉันหันหน้าไปดู ก็เป็นเธอ เช่นกัน

นี่จึงเป็น การต่อสู้ที่ฉัน มิอาจที่จะคิดสู้ได้เลย
เพราะทันทีที่เห็นหน้า เรี่ยวแรงแขนขาฉัน ก็หมดลงเสียแล้ว

เธอได้ฆ่าฉัน ตายไปแล้ว ด้วยมือของตัวเธอเอง

ตลอดเวลา

ทุกครั้งที่มีโอกาสดีๆ
คนแรกที่ฉันคิดถึง ก็คือเธอ
ทุกครั้งที่ฉันได้สิ่งใดมา
คนแรกที่ฉันคิดถึงก็คือเธอ

ป้ายรถหน้าบ้านเธอ เป็นป้ายที่ฉันจอดแช่นานที่สุด
แทบจะถอดล้อรถนั้นออกเพื่อมิให้มันวิ่งไปป้ายต่อไปได้

มาวันนี้ รถเก่า รถโทรม พร้อมคนขับที่หัวใจโทรมๆ
ที่ถูกเธอเสียบแทงด้วยคมมีดแห่งทิฐิในใจเธอ

ได้พยายาม รวบรวมกำลังกาย กำลังใจ
เพื่อจะยืนหยัด ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง
เพื่อ ขับรถคันโทรม กับหัวใจที่ถูกเหยียบถูกฆ่า
พยายามที่จะพาสิ่งเหล่านั้นออกไปจากป้ายรถที่บ้านเธอให้ได้

ฉันจะไม่ยอมตายที่หน้าบ้านเธอ ให้เธอได้หัวเราะเยาะ เย้ยหยัน ถากถาง
มีแรงแค่ไหน ฉันก็จะกระเสือกกระสน ออกไป เพื่อให้หลุดพ้นจากป้ายหน้าบ้านเธอ
ให้จงได้ เพื่อรักษาไว้ซึ่งศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย ที่เธอพยายามเหยียบย่ำมาตลอดเวลา

ความเจ็บปวดที่ฉันได้รับ ในวันนี้
ซักวัน มันจะย้อนกลับไปหาเธอ
ในวันที่เธอไม่มีใครอยู่ข้างกายแล้ว

เพราะเธอเที่ยวผลักไส ไล่ฆ่า คนที่รู้จัก 
และรักเธอทุกคนออกไปจากชีวิตจนหมดสิ้น

ขอให้เธอได้รับกรรมนี้ในไม่ช้า
และเมื่อเวลานั้นมาถึง
ขอให้เธอได้นั่งคิด และสำนึกรู้ในความเจ็บปวดที่เธอได้รับนั้นแต่โดยดี
ว่าสิ่งที่เธอได้รับนั้น  มันคือสิ่งที่คนรักเธอทุกคนได้รับมาก่อนทั้งสิ้น
จากการกระทำด้วยน้ำมือของเธอเอง

เธอได้ฆ่าคนทุกคน ที่รู้จักเธอ ที่รักเธอ จนหมดสิ้นแล้วคนดี
หนทางต่อไปของเธอ คงตีบตันแล้ว เธอได้ปิดเส้นทางเดินของเธอเองแล้วทั้งหมด
จงรอรับผลกรรมจากการกระทำนั้นของเธอเถิดคนดี

วันที่เธอกินน้ำตา แล้วเธอจะรู้ว่า พี่เจ็บปวดอย่างไรในวันนั้น




ฉันเจ็บครั้งนี้มากมายนัก
มันจะถูกจดจำไว้ในความทรงจำของฉันตลอดไป

วันจันทร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ชวนน้องมาไถนา



หรือนาน้อย  ของเธอ  มันแล้งน้ำ
ยามคืนค่ำ  จึงหา  น้ำมาใส่
แบกนาน้อย  เร่หา ชั่งน่าอาย
หาน้ำใส่  ผืนนา ที่แตกราน
นาของน้อง  มันคง  ไม่เหลือค่า
มันคงไร้  ราคา เพราะร้าวฉาน
ถูกเขาปล่อย  น้ำใส่  จนร้าวราน
เธอจึงคลาน  ไปหา น่าไม่อาย
มีคนรัก  คนชอบ  เธอตอบไม่
ไม่ใส่ใจ ไม่สน ไม่มองหมาย
แค่อยากลอง  น้ำกาม จากผู้ชาย
คงจะตาย  หากเธอ ไม่ได้กิน
พี่ก็มี จะให้ แม่โฉมศรี
และยินดี  พลีให้  แม่โฉมฉิน
พี่ก็พร้อม  ยอมให้  เธอดื่มกิน
เชิญยุพิน  เร่มา  หาพี่ชาย
ได้ทั้งน้ำ  ทั้งเนื้อ หัวใจรัก
ได้ลีลา  หน่วงหนัก ไม่ซื้อขาย
มอบให้น้อง เต็มรัก  สมศักดิ์ชาย
จะให้น้อง  สมหมาย  อารมณ์ปอง
มาเถิดน้อง  พี่ก้อง  ก็มีดี
เรื่องอย่างนี้  ตัวพี่  ไม่เป็นสอง
มันทั้งยาว  ทั้งใหญ่  พี่รับรอง
พี่จะจัด  ให้น้อง ร้องครวญคราง
น้องต้องการ สิ่งใด  มาหาพี่
อย่าเดินหนี  ทำตัว ให้เมินหมาง
ลองกับพี่  สักครั้ง เถิดน้องนาง
เธอจะคราง ร้องลั่น สั่นรัญจวน
รักก็ดี บี้ก็เก่ง มาเด้งใส่
เดี๋ยวพี่ก้อง  จัดให้  เธอโหยหวน
มิได้พูด  กวนใจ  ให้ยียวน
มาเถิดนวล มารัก  กับพี่ชาย
เธอจะรู้ ว่าเกิด  มาชาตินี้
ให้พี่ก้อง บดบี้ ไม่เสียหลาย
เธอจะพูด  ชาตินี้ ไม่เสียดาย
ได้พี่ก้อง  ขย่มให้ สมใจจริง
พี่ก็ชาย มาดแมน  แถมแฮนด์ซั่ม
มีร่างกาย  หล่อล่ำ กรำทุกสิ่ง
ทุกอณู ร่างกาย  ล้วนของจริง
เธออย่าวิ่ง  เร่หา ให้ได้อาย
อยากจะเห็น  อยากจะรู้ อยากจะลอง
ของพี่ก้อง  ว่ามัน ขนาดไหน
ว่ามันใหญ่ มันยาว  สาวติดใจ
ทดลองได้ ค่อยพูด  ว่ารักกัน
ไม่ติดใจ พี่นั้น  ไม่อุทธรณ์
มาลองก่อน รับรอง  ถึงสวรรค์
ถ้าเธอไม่ เสร็จกิจ  ค่อยว่ากัน
มานัดคืน นัดวัน  ดวลกันเลย
เธอจะรัก  พี่นี่ แต่คนเดียว
ไม่แลเหลียว ชายใด ก็เมินเฉย
แม้ดีลโด้  เทียบพี่  ไม่ได้เลย
โอ้น้องเอ๋ย  อยากให้  เธอจริงจริง
ลองมาลูบ  มาคลำ  มากำดู
จับมันกด  ใส่รู รู้ทุกสิ่ง
พี่เชี่ยวชาญ  ช่ำชอง ของจริงจริง
มีหลายหญิง  หลายนาง  ครางสมใจ
ทุกทุกนาง ครางมา  นับไม่ถ้วน
ต่างโหยหวน เพราะเธอ เสร็จสมหมาย
เรื่องปีนเขา   เล็กใหญ่ พี่สบาย
จับเต่าคว่ำ  เต่าหงาย ลวดลายดี
มาเถิดน้อง  ถ้านา  มันแล้งน้ำ
เธอจะชุ่ม จะฉ่ำ ไปทุกที
จะนาน้อย  นาใหญ่  พี่ยินดี
พี่จะบด  จะบี้ ไถนาเธอ
นาจะรก  จะร้าง  พี่ถางให้
จะแหวกว่าย สอดส่าย ไม่ให้เผลอ
ทุกซอกมุม  นาน้อย ของตัวเธอ
จะชุ่มฉ่ำ เสมอ ด้วยมือชาย
ถ้าติดใจ ตัวพี่ ยิ่งดีแท้
จะไถนา  ให้แม่ เช้ายันสาย
ก่อนอาหาร หลังอาหาร มิวางวาย
พี่จะถาก จะไถ ให้ทุกวัน
จะอุทิศ หัวใจ  ให้เพียงน้อง
ไม่ให้เธอ  หม่นหมอง ครองสวรรค์
จะรักเดียว ใจเดียว  ตราบนิรันดิร์
พาน้องเที่ยว สวรรค์ ทุกวันคืน

.......................................................................
พี่ก้องอยากให้น้อง มาลองรักกัน
ร้อยคำพูดก็ไม่สุ้มาลองทำนะจ้ะ














วันศุกร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

อย่าทำตัวเป็นส้วมสาธารณะ



ผู้หญิง ในอีกสถานะหนึ่ง ก็หมือนส้วม

ในความหมายของส้วมนี้มันก็มีหลายระดับตามไปด้วย
เช่นส้วมที่บ้าน แม้จะมีกลิ่นเหม็นบ้าง แต่ก็มีคนใช้ที่ชัดเจน

แต่ส้วมสาธารณะ 
แม้จะให้คนไปเยี่ยวใส่ ขี้ใส่เหมือนกัน
แต่มันต่างกัน

ส้วมที่บ้าน ไม่ใช่ใครก็จะเข้าไปใช้ได้ ถ้าดูแลรักษาดีๆ
ส้วมที่บ้านก็จะน่าใช้ เสมอ

แต่ส้วมสาธารณะ ใครก็ได้มีเงิน 3 บาท 5 บาท ก็สามารถเข้าไปขี้ ไปเยี่ยวใส่ได้แล้ว
ใครไปใครมาก็ขี้ใส่เยี่ยวใส่ มันจะหาความสะอาดไม่ได้เลย

ผู้หญิงมากมายเป็นส้วมบ้าน

ผู้ใช้คือเจ้าของบ้าน และเจ้าของบ้านดูแลเอง

ผู้หญิงหลายคนทำตัวเป็นส้วมสาธารณะ
ที่ใครต่อใครก็ใช้ได้ แค่มีเงิน 3-5 บาท

ส้วมลักษณะนี้ จึงไม่มีค่าทางใจ
ไม่มีอะไรให้คิดถึง ขี้ใส่แล้วก็จากไป ก่อนจากไปถุยน้ำลายใส่ด้วยเสียอีก

พอผ่านมาทางนี้อีกครั้ง ปวดขี้ปวดเยี่ยวอีกก็เรียกใช้อีกแก้ขัด


สาวๆทั้งหลาย

ค่าของสตรี มันนับวันเสื่อมทรุด ถ้าไม่หยุดพฤติกรรม
แค่เราอยู่เฉยๆ เราแก่เสื่อมค่า เราแก่ เรามีลูกให้ใครไม่ได้ เราก็ไม่มีค่าในสายตาชาย
หรือในสายตาสังคม

ถ้าเราไม่มีคุณค่าน่ายกย่อง ไม่มีเกียรติ ไม่มีศักดิ์ศรี ไม่รักนวลสงวนตัว
เป็นผู้หญิงเที่ยวร่าน ไปนอนบ้านผู้ชาย เที่ยวนอนบ้านโน้นบ้านนี้

แล้วคุณค่าของเรามันจะมีให้ภูมิใจได้อีกหรือ

ค่าของสตรี มันอยู่ที่ จริยา มารยาท ความเป็นเมียที่ แม่ที่ดี
คู่คิดที่ดี เพื่อนที่ดี ของสามี

ถ้าทำตัวดีๆ เธอก็จะสูงค่า น่ายกย่อง อัญมณีชิ้นใดในโลกนี้ ก็มีค่าไม่เท่าเธอ
 แต่ถ้าเธอ เร่ ร่าน ผู้ชาย เตร็ดเตร่ ยามค่ำคืน เช้ามาค่อยกลับเข้าบ้าน เหมือนผีปอบ ผีกระสือ ออกหากินขี้ กินไส้  พอไก่ขันแล้วก็กลับเข้าบ้าน เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ผู้หญิงอย่างนี้ ผู้ชายเขาไม่ยกย่อง ไม่บูชาหรอก เพราะมันซื้อได้ด้วยเงิน

เมื่อมันซื้อได้ด้วยเงิน มันก็ไม่ได้ใจ

ยิ่งตัวเองใส่พานไปให้เขาถึงบ้าน มันก็ยิ่งไม่มีค่า

อาหารบางอย่างราคาแพง คนก็แย่งกันซื้อหามากิน เพราะคนเห็นข้อดี

อาหารบางอย่างให้ฟรี คนเขาก็ไม่กิน

อย่าทำตัวเป็นอาหารชั้นต่ำไร้ค่า
แม้หมายังไม่มอง

รักษาเกียรติ รักษาศักดิ์ศรีของเราเอาไว้ 

วันนึงจะมีคนเห็นค่าของเราเอง

..........................................................................................................................
ขอให้น้อง รับฟังเสียงพี่
แล้วชีวิตนี้พี่จะดูแลเธอเอง ให้มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี


ผิดพลาดพลั้งไปในวัยเยาว์
พี่นี้ยินดีลบรอยแผลเป็นที่ใจให้เธอ
และเติมเต็มความสุขให้เธอได้

พี่ขออย่างเดียว อย่า เร่ร่อนร่านสวาสขาดผู้ชายไม่ได้เหมือนคนเป็นฮิตทีเรีย
มันไม่ไหวจริงก็มาหาพี่ ผู้ชายคนนี้จะให้เธอทุกอย่าง 
เว้นเสียแต่น้องจะ เป็นที่สันดาน เสียแล้ว

ถ้าเช่นนั้นพี่ก็ต้อง ขอถอยออกมา







วันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

ทำได้เท่านี้จริงๆ

บางที

บางทีความจริงใจมันก็ไร้ค่า
บางทีรักแท้มันก็ไม่มีความหมาย
บางครั้งความห่วงใยก็ทำให้เราเดียวดาย

คำตอบสุดท้ายของคน  มักจะเป็นเงิน

บางครั้งถ้าเราทำตัว ซอมซ่อ
ทำตัวยากจน  คนก็มักจะมองข้ามหัวเราอยู่เสมอ

แต่การที่เราทำตัวอย่างนั้น ก็เพื่อบอกว่า
ตัวของเรา รู้คุณค่าของเงิน 
ตัวของเราต้องการคนที่จริงใจ
ต้องการ รจนา ที่มองเห็นรูปทองในร่างเจ้าเงาะ
ต้องการคัดคนจริงใจ
ที่เขารักเราด้วยใจ

เราไม่จำเป็นต้องบอกใครว่าเรามีอะไรไม่มีอะไร
เพื่อแลกกับการที่ให้ใครสักคนมารักเรา
เพราะถ้ามีคนมารักเราลักษณะนั้นก็รับรองได้เลยว่า
เธอรักเงิน รักความสบาย

เมื่อใดที่เรามีเงินให้เธอล้างผลาญ
เธอก็จะรักเรา

แต่เมื่อใดเราหมดเงิน เธอก็จะจากเราไป

เราต้องการคนที่จริงใจ รักเราในความเป็นตัวเรา มิใช่ทรัพย์ภายนอก
มองเห็นว่า เราเป็นคนดี  คนขยัน มีความรับผิดชอบ มีความมุ่งมั่น
มีความมั่นคงในชีวิต

ลูกผู้ชายคนนึงที่ผ่านชีวิตมาอย่างโชกโชนอย่างเรา คงไม่กล้าบอกว่ารักใคร
หรือพร้อมจะดูแลใคร ถ้าเราไม่มั่นใจในหลัก ในฐานของเราว่ามั่นคงดีแล้ว

การจะวางเงินล่อ
การจะดาวน์รถให้ แล้วทิ้งหนี้ไว้ให้ ใครก็ทำได้

ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นกับใคร
แต่ทันทีที่ฉันเห็นว่า เธอรักฉันด้วยใจ พร้อมจะร่วมทุกเส้นทางกับฉัน
พร้อมที่จะอยู่กับฉันทั้งสุข ทั้งทุกข์

ฉันก็จะทำให้เธอเห็นว่า เธอคิดไม่ผิดที่เลือกฉันเป็นคู่ชีวิต

ฉันไม่กล้าพูดหรอกว่าตัวเองดีเลิศ

แต่เธอจะไม่มีวันเหม็นเหล้า เหม็นควันบุหรี่
หรือเห็นผีการพนันมานอนร่วมเรียงเคียงข้างเธอตลอดชีวิต
ฉันจะทำให้เธอเห็นว่าผุ้ชายคนนี้จะไม่มีวันทุบตี ทำร้ายร่างกายใคร ตลอดอายุขัย
ผู้ชายคนนี้ แม้จะดูมีระเบียบกฎเกณฑ์อยู่บ้าง

แต่ไม่ใช่คนเผด็จการ ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผลเอาแต่ใจ หรือโมโหร้ายอย่างแน่นอน

ไม่กล้าพูดหรอกว่า อยู่กับฉันแล้ว จะไม่มีวันทะเลาะกัน ขัดใจกัน
เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่คนสองคนมาอยุ่ด้วยกันจะเห็นด้วยกันทุกเรื่อง
แต่ฉันสัญญาว่า ทุกครั้งที่ทะเลาะกันจะไม่มีการดุด่าด้วยคำหยาบคายไร้เหตุผล
จะไม่มีตบตีทำลายข้าวของ
จะไม่มีการพูดว่าเราเลิกกัน

เราจะคุยกันเหมือนปัญญาชนคนมีการศึกษา
เราทะเลาะกันเพื่อหาข้อยุติหาทางออกไม่ใช่เพื่อเลิกกัน

เพราะเรารักกัน จะทะเลาะกันกี่หมื่นกี่แสนครั้ง คำว่าตบตีดุด่า เลิกลา 
มันจึงจะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน


ฉันไม่กล้าพูดหรอกว่ารักกับฉันแล้วเธอจะได้อะไร

แต่ฉันกล้าพูดว่าอะไรที่ฉันมี อะไรที่ฉันสามารถหามาได้ โดยทางสุจริต
ทุกอย่างมันจะเป็นของเธอ รวมทั้ง หัวใจรักจากฉัน ตลอดลมหายใจ

นี่เป็นคำมั่นจากฉัน
พอไหมที่เธอจะพิจารณา เดินร่วมทางไปกับผู้ชายคนนี้

ถ้าสิ่งที่ฉันมีเธอไม่พอใจ
พี่ก็คงพูดได้เพียงว่า
ชีวิตนี้ ฉันทำได้เพียงเท่านี้
มอบสิ่งที่ดี มอบรัก มอบชีวิต มอบเกียรติ มอบศักดิ์ศรีให้
ถ้าเธอไม่พอใจ รับไม่ได้

พี่ก็จนปัญญา ที่จะเปลี่ยนตัวเองให้ไปทางอื่นได้ นอกจาก บอกเธอว่า
พี่ทำได้เท่านี้จริงๆ